سایت سرگرمی مدگردی

سایت سرگرمی مدگردی

تقدیر از سرو قامتانِ موسیقی شمال زاگرس

تقدیر از سرو قامتانِ موسیقی شمال زاگرس

آیین اختتامیه پنجمین فستیوال موسیقی «آینه‌دار» که در این دوره به موسیقی شمال ایران (دامنه شمالی البرز)؛ گیلان، مازندران و گلستان اختصاص داشت، شامگاه سه‌شنبه ۱۳ آذر در تالار وحدت برگزار شد.عباس علاالدین از روستای زیارت آغازگر این مراسم بود که با آواز گالشی و روایت منطقه خود را از داستان لیلی و مجنون مخاطبان را به وجد آورد. رشید کاکاوند، مجری این مراسم بعد از اجرای علاالدین روی صحنه آمد و سخنانش را را اینگونه آغاز کرد: خوشحال‌کننده است که سالن پر است و اگرچه طبیعی است اما آن قدر به غیرطبیعی‌ها عادت کرده‌ایم که طبیعی‌ها به چشمم‌مان غیرطبیعی می‌آیند! کاش ما هم در محیطی بودیم که از آنِ این نغمه‌هاست. در حالی که این نغمه‌ها را به سالنی باشکوه آورده‌ایم و باید چشمان‌مان را ببندیم تا همه چیز درست شود.

در ادامه تیزری که از سه روز گذشته فستیوال آینه‌دار تهیه شده بود به نمایش در آمد و بعد از آن «گَلی به گَلی» اجرا شد؛ آواز و نی چوپانی از دِلیر و الیتِ مازندران با اجرای کی‌قباد میردار و بهمن سام‌دلیری.

کاکاوند در پایان اجرای آن‌ها گفت: «گَلی به گَلی» از همان گلو به گلو و حنجره به حنجره می‌آید و گفت‌وگوی زیبایی است که باید از آن آموخت.

نخستین سخنران اختتامیه علی مغازه‌ای (دبیر هنری فستیوال آینه‌دار) بود که با قرار گرفتن پشت تریبون گفت: خوشحالیم که در آخرین شب از پنجمین فستیوال آینه‌دار همراهی‌مان می‌کنید. قصد سخنرانی ندارم و تنها در سه بخش کوچک به سه موضوع اشاره می‌کنم. در ابتدای فستیوال پنجم، مروری داشتیم بر چهار دوره‌ای که برگزار شد و گریزی به پنجمین دوره و منتخبی از اجراهایی را دیدیم که ممکن بود علاقه‌مندانی موفق به دیدنشان نشده باشند. از جنوب شاهد زار بودیم و از زاگرس کَرنا و نقاره، از بلوچستان دراویش چشتی را دیدیم و از آذربایجان آشیق ولی عبدی را، از میناب لوطی‌ها را و از تربت جام دوتار را به عنوان نمونه‌هایی از چهار دوره گذشته و چاوشی و کرنی را از لشت و نشا به عنوان نمونه‌ای از دوره پنجم.

مغازه‌ای در ادامه تشریح کرد: در پنجمین فستیوال آینه‌دار به دامنه شمالی البرز رفتیم واز غرب البرز وارد تالش شدیم و گیل قدیم و دیلمان را دیدیم و بین ییلاق‌ها و جلگه‌ها و جنگل‌ها حرکت کردیم. با افرادی رو‌به‌رو شدیم که بازتاب زیستی به‌خصوص هستند، رنگ و شکل زیست عوض شد اما سختی‌هایش بر جا بود. در گذر از دِلیر و الیت به دو عزیزی برخورد کردیم که اجرایشان را دیدید و بعد به گُدارها رسیدیم .از آن‌ها گذر کردیم و در زیارت، دایی عباس (عباس علاالدین) را دیدیم و در کتول کسانی دیگر را شناختیم و در پایان می‌توانم به جرات بگویم گلستان دو کشور است، شمال و جنوب.

مغازه‌ای در ادامه تصریح کرد: در چشم من موسیقی همواره جنسیت داشته و زن بوده است، موجودی زاینده چون زمین که جاندار است و جانبخش و درون این کانسپت سازها هر کدام جنسیتی دارند. به عنوان مثال در سیستان و بلوچستان ساز قیچک زن است که ملودی‌های اصلی را می‌نوازد و تنبوره هم مَرد است که با نواختن آکورد قیچک را همراهی می‌کند.
او ادامه داد: در فستیوال ما اگرچه ناقلان موسیقی مرد بودند ولی موسیقی را از زنان گرفته بودند، موسیقی‎ای را که خود، زن است. در پنجمین فستیوال آینه‌دار در کنار مردان شاهد حضور زنانی نیز بودیم که فریاد بی‌صدای زنان موسیقی‌دان بودند.

دبیر هنری آینه‌دار سخنانش را اینگونه پایان داد: موسیقی ایرانی به شدت هویت‌مند است و در هر جای جهان حتی اگر خودمان را نشناسند با شنیدن موسیقی‌مان متوجه می‌شوند که متعلق به کدام نقطه جغرافیایی هستیم. در پنجمین فستیوال موسیقی آینه‌دار سعی کردیم به جای خالی زنان بپردازیم. جای خالی زن و جای خالی صدای زن را هیچ چیز نمی‌تواند پُر کند. می‌خواهم به «تنها صداست که می‌ماند» عبارتی را اضافه کنم؛ «تنها صداست که می‌ماند اگر صدای زن باشد» و این چیزی بود که من در این فستیوال دیدم.

بعد از سخنان دبیرجشنواره برنامه‌ای از علی‌آباد کتول اجرا شد. احمد نظری، نعمت اصلانی، علیرضا شکارچی و حسین خسروی شادیانه‌ای مربوط به مراسم عروسی را اجرا کردند.

سپس رشید کاکاوند از تندیس‌های سروی گفت که به ۲۴ موسیقی‌دان دامنه شمالی البرز تعلق گرفت. او در این مورد گفت: تندیس این مراسم سرو ایرانی است. سرو سبز است و سربلند و همیشه‌بهار و نماینده بلندقامتی و سرزندگی فرهنگ ایرانی. سرو به عنوان سمبل و نماد فرهنگی این رویداد انتخاب شده است. زنده‌یاد بیژن نجدی (شاعر و داستان‌نویس) که اگرچه در خاش به دنیا آمد اما تمام عمر در لاهیجان زندگی کرد، تعبیر زیبایی دارد با عنوان «سرزمین بته‌جقه‌ای من» و بته‌جقه هم از سرو گرفته شده است.

سری اول تندیس‌های این مراسم با حضور محمدرضا اصلانی، ارشد تهماسبی، علی ترابی و علی مغازه‌ای به ۱۲ نفر به شرح زیر اهدا شد؛ عباس علاالدین، موسی ملک‌حسینی، علی‌اکبر اصلانی‌کتولی، درویشعلی خسروی، ذبیح‌الله پوربابا، رفیع رفیعی، منوچهر میرصانلو که در این مراسم حضور نداشت، غلامرضا امانی، زنده‌یاد حسین طیبی که پسرش ارسلان طیبی روی صحنه حاضر شد، ابوالحسن خوشرو که برای رسیدن به مرحله پایانی این فستیوال، شیمی‌درمانی‌اش را به تعویق انداخته بود، علی اکبرپور و علی‌اوسط کشت‌پرور.

رشید کاکاوند از ابوالحسن خوشرو درخواست کرد برای لحظاتی پشت تریبون قرار بگیرد و دو بیتی برای حضار بخواند. خوشرو صحبتش را با شعری از سعدی آغاز کرد و گفت: ممنونم از این که سرو را انتخاب کردید. به سرو گفت کسی، میوه‌ای نمی‌آری/ جواب داد که آزادگان تهی‌دستند.

او سپس قطعه‌ای خواند و کاکاوند گفت: از مسئولین فستیوال خواهش می‌کنم فیلم آواز استاد خوشرو را برای ریز و درشت هنرمندان موسیقی بفرستند تا همگی آن را ببینند.

اجرای بعدی این مراسم آواها و ترانه‌های مردمی شالیزاری بود از مازندران با حضور جانعلی اکبریان (خواننده و سرپرست گروه)، آمنه نوروزی (همخوان و کله ونگ)، گل‌ابرو فتحی (لگن)، پروانه اکبریان (همخوان، کله ونگ و کف)، حسن کریمی (همخوان و کف)، فرزانه اکبریان (همخوان، کله ونگ و کف) و ماهروزه اکبریان (همخوان، کله ونگ و کف) که پیش از این، دوشنبه ۱۲ آذر در تالار رودکی روی صحنه رفته بودند.

سپس احسان رسول‌اف، رئیس فستیوال با قرار گرفتن پشت تریبون گفت: بسیار مفتخرم که از سمت گروه اجرایی از شما سپاسگزاری کنم و خدا را شکر می‌کنم که پنجمین فستیوال آینه‌دار در سه روز گذشته، با حضور اساتیدی از دامنه شمالی البرز برگزار شد. ما بر آن هستیم که آینه‌دار را که فستیوالی آرشیومحور است و تلاشی است در راه مستند کردن صدا و تصویر بزرگان حوزه موسیقی نواحی در قالب هشت دوره در مناطق مختلف جغرافیایی ایران ادامه دهیم و امیدواریم با برگزاری سه دوره دیگر، مجموعه بزرگی را در قالب هشت بهشت موسیقی آیینی ایران به تاریخ‌مان تقدیم کنیم. مجموعه‌ای مستند در قالب تصاویری از اساتید، مصاحبه با آن‌ها و اجراهایشان در استودیو و تالار.

رئیس فستیوال آینه‌دار افزود: از طرف گروه اجرایی تشکر می‌کنم از کسانی که از مسیرهایی دشوار و دور آمدند. گروه اجرایی برگزاری پروژه آینه‌دار را به عنوان وظیفه‌ای برای خود برمی‌شمارد در جهت حفظ میراث ارزشمندمان که هر روز بخشی از آن در برابر چشم‌مان از بین می‌رود.

پس از صحبت‌های رسول‌اف، نی بید اجرا شد با حضور درویشعلی خسروی (بیدخوان) و نعمت اصلانی‌کتولی (نوازنده نی).

سپس محمدسعید شریفیان، ابوالحسن خوشرو و احسان رسول‌اف روی صحنه رفتند و ۱۲ سرو دیگر به این هنرمندان اهدا شد؛ گیلان‌خان خوشنواز، اصغر ابراهیم‌نژاد، صدیقه ماهوتی، حرمت یوسفی، زنده‌یاد احمد عاشورپور که دخترش تندیسش را دریافت کرد، شاه‌خانم دنکو که در غیابش پسرش تندیسش را گرفت، کی‌قباد میردار، بهمن سام دلیری، جانعلی اکبریان، زنده‌یاد احمد محسن‌پور که پسرش روی صحنه حاضر شد، هوشنگ منصوریان و اصغر عاشقی.

آخرین اجرا سنت تشت‌زنی بود از علی اوسط کشت‌پرور و در پایان رشید کاکاوند اعلام کرد که ششمین دوره از فستیوال آینه‌دار به موسیقی جنوبی و شمالی استان گلستان اختصاص خواهد داشت.

این مراسم با حضور گسترده هنرمندان و علاقمندان به موسیقی نواحی اقوام مختلف ایران برگزار شد. از جمله چهره‌های حاضر می‌توان به محمدرضا اصلانی (شاعر، سینماگر و مستندساز)، علی ترابی (مدیر دفتر موسیقی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)، محمدسعید شریفیان (موسیقی‌دان و آهنگساز)، کیاووش صاحب‌نسق (آهنگساز و نوازنده پیانو) ارشد تهماسبی (موسیقی‌دان و نوازنده تار و سه‌تار)، ، شهرام صارمی (نوازنده کمانچه، مدرس و مدیر اجرایی سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر) امید نعمتی (خواننده گروه پالت)، مهیار علیزاده (آهنگساز) اعضای گروه دال، بهزاد عبدی و… اشاره کرد.

پنجمین فستیوال موسیقی نواحی و آیینی ایران (آینه‌دار) روز جمعه ۹ آذرماه سال ۱۳۹۷ آغاز و در روز سه‌شنبه ۱۳ آذر به پایان رسید. این دوره از فستیوال به موسیقی دامنه شمالی زاگراس یعنی استان‌های گیلان، مازندران و گلستان اختصاص داشت.



ادامه مطلب

حمیدرضا نوربخش: در قیمت‌گذاری سازها اجحاف می‌شود

حمیدرضا نوربخش: در قیمت‌گذاری سازها اجحاف می‌شود

مراسم افتتاحیه دومین نمایشگاه ساز خانه موسیقی ایران با عنوان «سازخانه» با حضور هنرمندان و علاقه‌مندان سازسازی در خانه‌ی هنرمندان برگزار شد. در این مراسم کلیپی از نمایشگاه سازهای ابداعی «محمدرضا شجریان» که سال ۹۲ در خانه هنرمندان برگزار شده بود پخش شد.

در آغاز این مراسم «حمیدرضا نوربخش» -مدیرعامل خانه موسیقی- سخنانی را ایراد کرد: «بر هیچ کس پوشیده نیست که موسیقی بدون ساز نمی‌تواند تبلور داشته باشد و کسانی که سازها را می‌سازند باید هنرمندانی باشند که هوش موسیقایی دارند و زیباشناسی صوت را بدانند تا سازی ساخته و دست هنرمند نوازنده‌ای قرار بگیرد و به وسیله آن با مخاطبش حرف بزند. امروز جا دارد از استاد محمدرضا شجریان یاد کنم که دو نمایشگاه در این زمینه به همت او برگزار شد و با دو نمایشگاهی که از سوی کانون ساز برگزار شده است در کل شاهد چهارمین نمایشگاه ساز هستیم.»

مدیر عامل خانه موسیقی اظهار امیدواری کرد که این نمایشگاه‌ها تداوم داشته باشد: «ما در خانه موسیقی و به وسیله کانون سازندگان ساز در تلاش هستیم سامانه جامعی را راه‌ اندازی کنیم تا ظرفیت‌های مربوط به این حوزه شناخته شود. ارتباط با یک سازنده ساز در داخل و خارج از کشور یک معضل است. حتی در قیمت‌گذاری سازها نیز اجحاف‌هایی صورت می‌گیرد و این موارد نیاز به توجه دارد تا پلی ارتباطی در این زمینه ایجاد شود.»

نوربخش همچنین از مدیریت و مجموعه خانه هنرمندان و همچنین مدیریت و مجموعه  خانه موزه دکترمعین و استاد امیرجاهد که در برپایی این نمایشگاه همراه خانه موسیقی بودند تقدیر و تشکر کرد.

در ادامه مراسم دکتر «محمدسریر» – عضو شورای عالی خانه موسیقی- نیز با بیان این مساله که ساز گویای موسیقی است و اگر حذف شود موسیقی نیز حذف می‌شود و استعدادها از بین می‌رود به این نکته اشاره کرد که: «در کشورهای مختلف موزه‌های متفاوتی در این حوزه وجود دارد. موسیقی ملی ما زبان قدیم و کهنی دارد که کم و بیش می‌تواند به همان زبان صحبت کند. ما شاهد تحولات بسیاری در حوزه موسیقی هستیم و سازها با شرایطی که داشته‌اند متحول شده‌اند. در کشورهای دیگر به جز نمایش ساز مسیر تحول آنها را نیز به نمایش می‌گذارد.»

عضو شورای عالی خانه موسیقی ادامه داد: «سازهای زمان ما گویای منویات ما در حوزه موسیقی است. هر کدام از سازها ترتیب‌های ساختی دارند و متخصصانی که آنها را می‌سازند، عشق به این کار مهمترین انگیزه‌شان است. سازهای ایرانی امروزه کیفیت بسیار خوبی پیدا کرده‌اند تا جایی که حتی خارجی‌ها نیز از آنها استفاده می‌کنند و صداهای خوبی از آن بیرون می‌آورند. زبان موسیقی از دل ساز بیرون می‌آید. بنابراین هر چه دلنشین‌تر باشد جذاب‌تر خواهد بود و مخاطب لذت بیشتری از آن می‌برد. به همین دلیل ما نیاز به چنین برنامه‌ها و نمایشگاه‌هایی داریم که امیدوارم هر سال تداوم داشته باشد.»

در ادامه برنامه «جهانگیر نصری اشرفی» -پژوهشگر موسیقی- مباحثی را در حوزه سازشناسی بیان کرد: «تغییر ساختار سازها مسئله اساسی در شناخت موسیقی اقوام و ردیفی هستند و در این حوزه کارهای کمی انجام شده است. یک بحث مربوط به این می‌شود که برخی از مقام‌داران قدیم چندان به ساز و تحول آن نپرداخته‌اند. به همین دلیل این مساله نیاز به بحث‌های تخصصی دارد؛ اما همه سازها در ۵۰ سال اخیر در حوزه موسیقی و ردیفی دچار تغییرات اساسی شدند و این تغییرات آنقدر خرد خرد انجام شده که ما به موضوع آن پی نبرده‌ایم. می‌دانیم که ساز تنبور در بسیاری از نقاط ایران به جز نقاطی که به زبان پهلوی آشنا هستند به دو تار شهرت پیدا کرده است که تغییر و تحول این نام جای بحث و گفت‌وگو دارد. وقتی به سازهای قدیم مراجعه می‌کنیم می‌بینیم که کاسه تنبورها در بسیاری از نقاط به اندازه دو مشت بوده است. سازها بیان کننده و همراه کننده آواز هستند. ساز تنبور به عنوان اصلی‌ترین ساز اقوام ایرانی نیز در زمانی پنج تار، شش سیم و در مقطعی چهار سیم شده است. بخشی از این تغییر و تحول توسط سازنده معروفی به نام استاد نریمان صورت گرفته، او اولین سفارشات بزرگ شدن کاسه ساز را از آشیق‌های ترک گرفته است. زیرا آنها معتقد بودند حجم این ساز بیانگر موقعیت فعلی حال حاضر نیست. بنابراین استاد نریمان به عنوان مشهورترین سازنده، کاسه ساز قوپوز را بزرگ کرد. کاسه این ساز در حال حاضر به هیچ وجه در مقایسه با کاسه سازهای ۵۰ سال گذشته نیست.»

این پژوهشگر موسیقی اقوام در پایان سخنانش  گفت: «از دوره صفویه که ساز ممنوع شد، خنیاگران بومی بدون ساز اجرا می‌کردند. در واقع ساز حذف شد اما ضربه‌ای به موسیقی نخورد. سازها در موسیقی قومی همراه کننده آواز بودند و فضای موسیقی را ایجاد می‌کردند. البته این موضوع در موسیقی ملی متفاوت است. همچنین سازهای زهی، زخمه‌ای و ملی در ۵۰ سال اخیر رفته رفته بزرگ شده و تنبورهای فعلی با کاسه‌هایی که می‌بینیم با فرهنگ موسیقیایی ما همخوان نیست.»

در ادامه داریوش النجری (دبیر دومین نمایشگاه ساز خانه موسیقی)  به عنوان آخرین سخنران در جایگاه قرار گرفت و ضمن ارائه گزارشی از روند شکل گیری نمایشگاه گفت: «مهمترین هدف از چنین نمایشگاهی در کنار هم قرار گرفتن سازنده‌های ساز و استفاده از تجربه و عواطف یکدیگر آنهاست تا زحماتی که تاکنون کشیده شده در معرض نمایش قرار بگیرد. امیدوارم در سال‌های آینده بتوانیم با استفاده از این تجربه‌ها برای آینده نه چندان دور و نمایشگاه‌های خارجی استفاده کنیم.»

سپس گروه موسیقی «خوشنواز» به نوازندگی هاتف خضرلو(تار)، پیام یکتا(کمانچه) و امیر خوش روان(تنبک) قطعاتی  را در دستگاه شور و از ساخته های زنده یاد بیگجه خانی اجرا کردند که مورد توجه حضار قرار گرفت.

پس از پایان مراسم مسئولان و هنرمندان موسیقی در مقابل سالن ممیز خانه هنرمندان حاضر شدند و روبان افتتاح نمایشگاه «سازخانه» با حضور حمیدرضا نوربخش، و به دست تقی ضرابی و محمد سریر قیچی شد و نمایشگاه به طور رسمی افتتاح شد و حضار از بخش های مختلف بازدید کردند.



ادامه مطلب

زندگی «ابوالحسن اقبال آذر» به نمایش در می‌آید

زندگی «ابوالحسن اقبال آذر» به نمایش در می‌آید

روایت «منوچهر عسگری‌نسب» از زندگی «ابوالحسن اقبال آذر»، خواننده پرآوازه دربار مشروطه با نام «اقبال آذر» چهارشنبه ۲۳ آبان ساعت ۲۱ از «گنجینه» شبکه مستند پخش می‌شود. این مستند ۳۰ دقیقه است و در سالِ مرگِ اقبال در صد و هفت‌سالگی، یعنی سال ۴۹ تکمیل شده است.

این فیلم، در سال‌های پایانی زندگیِ اقبال در دهه‌ چهل، توسط منوچهر عسگری نسب از مهم‌ترین کارگردان‌ها و تهیه‌کننده‌های ایران ساخته‌شده است؛ عسگری نسب عضو نسل اول مستندسازان تلویزیون در دهه‌ چهل بود و از او مستندهای جنگی برجسته‌ای نیز به یادگار مانده است.

مستندِ اقبال آذر، حاوی یک مصاحبه‌ طولانی با خواننده‌ کهنه‌کار است و مهم‌ترین چیزی که در این فیلم، توجه بیننده را جلب می‌کند شخصیت خاص اقبال و صدای بی‌نظیر اوست. اقبال که مدتی هم رئیس بلدیه‌ تبریز بوده است، خواننده‌ای است که خود را آوازه‌خوان نمی‌داند و دوست دارد بیشتر به خاطر مشاغل دولتی‌اش به یاد آورده شود.

برجسته‌ترین ویژگیِ اقبال حنجره‌ استثنایی‌اش است، او در ۱۰۰ سالگی هم هنوز بدون غلط می‌خواند و برای رسیدن به نت‌های بالاتر نیازی به فشار آوردن به حنجره‌اش نداشت. در بعضی متون، از او به‌عنوان پدرِ آواز ایرانی یاد کرده‌اند.

این مستند چهارشنبه ساعت ۲۱ از شبکه مستند روانه آنتن می‌شود و پنجشنبه ساعت ۹ بازپخش خواهد داشت.

«گنجینه» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی حنیف شهپر راد در شبکه مستند تولیدشده و غلامعلی افشاریه گفتار متن آن را بر عهده دارد، آرین مظفری نویسنده و مسعود سلطانی ارج تدوینگر این مجموعه هستند.



ادامه مطلب

حافظ ناظری دور جدید فعالیت‌های خود را در کشور کانادا آغاز کرده است

«حافظ ناظری» دور جدید فعالیت‌های خود را در کشور کانادا آغاز کرده است

«حافظ ناظری» (هنرمند موسیقی ایرانی) که چندی پیش ایران را بنا به دلایلی ترک کرد، دور جدید فعالیت‌‌های خود را در کشور کانادا از سرگرفته و اولین اجرای خود را ۱۳ اکتبر (۲۱ مهرماه) در اتاوا با همراهی «شهرام ناظری» روی صحنه برد. این در حالی است که ۱۴ اکتبر (۲۲ مهرماه) مونترال میزبان حافظ ناظری و گروهش بود.  اما ۲۱ اکتبر مصادف با ۲۹ مهرماه اعضای گروه به تورنتو سفر خواهند کرد؛ ۲۷ اکتبر (۵ آبان‌ماه) کلگری و در نهایت ۲۸ اکتبر (۶ آبان‌ماه) ونکوور میزبان فصل جدیدی از ناگفته خواهد بود.

این در حالی است که از بدو حضور حافظ ناظری در کانادا رسانه‌های این کشور با انتشار مقالاتی به این هنرمند  و تور کنسرت‌هایش پرداخته‌اند.

نشریه «لودویک وان» با تیتر «چگونه یک موزیسین ایرانی انقلابی در عرصه موسیقی کلاسیک ایران به وجود آورد؟» در بخشی از مقاله‌اش نوشته است: «پیشرفت‌های حافظ در عرصه موسیقی از نوجوانی و زمانی آغاز شد که همراه با پدرش استاد ناظری برای اجرا در صحنه حاضر می‌شد. در اوایل دهه دوم از زندگیش، حافظ جوان در پی انگیزه‌های خلاقانه‌اش و به دنبال یادگیری موسیقی کلاسیک غربی به نیویورک رفت. او به مدت هفت سال در مدرسه موسیقی “Mannes” در شهر نیویورک در رشته ی رهبری ارکستر تحصیل کرده و در همانجا بود که ایده اولیه ارکستر سمفونی رومی شکل گرفت.

به دنبال آن، توجه رسانه‌ها عمومی جلب و موسیقی سمفونی رومی از شبکه هایی نظیر CNN , ABC و Fox TV پخش شد. نقطه اوج موفقیت ناظری در آمریکا زمانی بود که اولین سری از سی‌دی‌های پروژه سمفونی رومی پس از ۵۰۰۰ ساعت ضبط استودیویی و پنج سال آماده سازی اولیه توسط کمپانی سونی و با لوگو سونی کلاسیکال منتشر شد.

پس از بازگشتش به ایران با سمفونی رومی، حافظ به سرعت طرفداران بسیاری پیدا کرد. او در زمانی پا به این دنیا گذاشت که استادی در ایران در یک چرخه نفوذ ناپذیر به طور مداوم ادامه داشت و این کار را برای هنرمندان جدید سخت می‌کرد.

بر خلاف این اختلاف نظرها، پروژه او همواره رو به پیشرفت بود؛ به گفته او نزدیک به ۳۰۰۰۰۰ نفر در تور پروژه سمفونی رومی در سراسر ایران حضور یافتند. رکوردی برای بزرگترین کنسرت تور در تاریخ موسیقی ایران بر خلاف اساتید بزرگ، مخاطب او بیشتر در رده  سنی ۲۰ تا ۳۰ سال بودند

همچنین نشریه «هول‌نت»  با تیتر «فصل جدید ناگفته» در بخشی از مقاله خود این‌گونه نوشته است: «پروژه سمفونی رومی بزرگترین کار اساتید ناظری است که توسط حافظ ناظری ساخته شده و به عنوان مجموعه ای بزرگ در حال تکامل با بهره گیری از اشعار مولانا و ترکیب عناصر فارسی، هندو و موسیقی کلاسیک غربی با تلفیقی از هارمونی، ارکستر و آواز جمعی در سال ۲۰۰۷ و در اولین اجرای خود در شهر لس‌آنجلس مشتاقانه مورد استقبال قرار گرفت.
آلبوم ناگفته از پروژه سمفونی رومی در سال ۲۰۱۴ توسط حافظ ناظری به همراه دیوید فراست، تهیه‌کننده برنده جایزه گرمی آن به تولید رسید که گفته شده ضبط این آلبوم بیش از ۵۰۰۰ ساعت زمان برده است. این آلبوم با بهره‌گیری از اشعار مولانا و توسط موزیسین‌های برجسته بین المللی و با صدای فوق‌العاده استاد شهرام ناظری توسط یکی از پرفروش‌ترین سازندگان، دیپاک چپرا تنظیم شده و اولین آلبوم هنرمندان خاورمیانه بود که به صدر چارت موسیقی کلاسیک بیلبورد رسید



ادامه مطلب

کنسرت «علیرضا قربانی» با ارکستر «اپرای ونکوور» در کانادا

کنسرت «علیرضا قربانی» با ارکستر «اپرای ونکوور» در کانادا

کنسرت «ناگهان رستخیز» با خوانندگی «علیرضا قربانی» و همراهی ارکستر اپرای ونکوور به رهبری «لسلی دالا» و گروه کر باخ، سی‌‌ام آذرماه در تالار «اُرفیوم» ونکوور برگزار می‌شود.

در این کنسرت آثاری از «احمد پژمان» و «هوشنگ کامکار»به اجرا درمی‌آید.

در این برنامه بیش از ۱۵۰ موزیسینِ کانادایی، قطعاتی از آهنگسازان بزرگ ایرانی را اجرا می‌کنند. «تالین اوحانیان» به عنوان خواننده‌ی سوپرانو و «ساناز ستوده» به عنوان تک‌نواز پیانو در این کنسرت حضور دارد و «محمد فضلالی» تهیه‌کننده و مدیر هنری این برنامه است.

«لسلی دالا» در چند ژانر موسیقایی از جمله اپرا، موسیقی سمفونیک و آثار کرال و معاصر تبحر دارد. او به شیوه‌ی رهبری پرشور،‌ پویا و پرجذبه‌اش بر روی صحنه شهره است. او تاکنون ارکسترهای بزرگ و برجسته‌ی چون ویکتوریا اپرا پسیفیک،‌ اپرای اِدمُنتون، اپرای ساسکاتون، ارکستر سمفونیک تاندر بِی، سمفونی کملوپس و …. را رهبری کرده است. «دالا» فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان نوازنده‌ی پیانو و رهبری باله و خوانندگان اپرا آغاز کرد و سپس مدیر کر اپرای ونکوور شد. پس از آن،‌ رهبرِ همراه و مدیر برنامه برنامه هنرمندان جوان سولاندا فاریس شد. او تاکنون در بیش از هفتاد برنامه این ارکستر را همراهی کرده است.

ارکستر اپرای ونکوور در سال ۱۹۷۷ تأسیس و جایگزین ارکستری متشکل از اعضای ارکستر سمفونی ونکوور شد. اعضای این ارکستر از نوازندگان برجسته‌ی کانادا هستند که اجراهای بسیار سطح بالایی را ارائه می‌دهند. این دومین بار است که این ارکستر به اجرای موسیقی ایرانی می‌پردازد.

«علیرضا قربانی» طی ماه‌های گذشته عمده فعالیت های خود را متمرکز بر اجراهای متعدد بین المللی کرده است و چندی قبل با حضور در جزایر کورسیکا در قالب فستیوال موسیقی «صدای پلی فونیک ـ polyphonic song» کنسرتی با همراهی گروهی از نوازندگان شناخته شده کشورمان برگزار کرد. او در این برنامه تعدادی از آثار منتخب خود را به همراه چند قطعه در قالب بداهه‌نوازی برای مخاطبان به اجرا درآورد. سامان صمیمی نوازنده کمانچه، میلاد محمدی نوازنده تار و زکریا یوسفی نوازنده سازهای کوبه ای اعضای گروه اجرایی این کنسرت را تشکیل می‌دادند.

علیرضا قربانی مرداد ماه سال جاری نیز در فستیوال «رنگ‌ها» کشور چک به اجرای برنامه پرداخته بود که این کنسرت نیز با استقبال مخاطبان روبه‌رو شده بود.

از‌آخرین فعالیت‌های «قربانی» می‌توان به خواندن تیتراژ سریال «پدر» اشاره کرد.



ادامه مطلب

آغاز کنسرت‌های پاییزی «بهنام بانی» از انگلستان و کانادا

آغاز کنسرت‌های پاییزی «بهنام بانی» از انگلستان و کانادا

«بهنام بانی» خواننده موفق موسیقی پاپ کشور، دور جدید اجراهایش را با برگزاری تور کنسرت خارجی آغاز می‌کند.

این خواننده که یکی از پرفروش‌ترین خوانندگان موسیقی پاپ در تابستان ۱۳۹۷ بود، پس از برگزاری سانس‌های متعدد کنسرت در تهران و شهرهای مختلف، به زودی در شهرهای مهم انگلستان و کانادا روی صحنه خواهد رفت.

بهنام بانی و گروهش که هم‌اکنون در انگلستان به سر می‌برند، ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۸ (برابر ۷ مهر ۱۳۹۷) در شهر «منچستر» به اجرای زنده خواهند پرداخت. این کنسرت در سالن The Stoller  این شهر برگزار خواهد شد و قیمت بلیت‌های آن ۲۹ تا ۷۹ پوند است.

کنسرت بعدی این خواننده در انگلستان، ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸ (برابر ۸ مهر ۱۳۹۷) در سالن Gracepoint شهر «لندن» برگزار خواهد شد. قیمت بلیت‌های کنسرت بهنام بانی در پایتخت بریتانیا، ۳۹ تا ۹۹ پوند است.

این خواننده سپس راهی کانادا می‌شود. اولین کنسرت بانی و گروهش در کانادا، یکشنبه ۱۴ اکتبر ۲۰۱۸ (برابر ۲۲ مهر ۱۳۹۷) در سالن Massy Theatre شهر بندری «ونکوور» برگزار می‌شود. قیمت بلیت‌های این کنسرت ۵۰ تا ۱۲۰ دلار کانادا است.

خواننده قطعه «قرص قمر» سپس به «تورنتو» که بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهر کانادا است می‌رود و روز جمعه، ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸ (برابر ۲۷ مهر ۱۳۹۷) در George Weston Recital Hall واقع در مرکز هنرهای تورنتو به اجرای زنده می‌پردازد. بلیت‌های این برنامه از ۶۲ تا ۱۴۲ دلار کانادا قیمت‌گذاری شده‌اند.

آخرین کنسرت بهنام بانی در کانادا، ۲۰ اکتبر ۲۰۱۸ (برابر ۲۸ مهر ۱۳۹۷) در سالن Centre Mont-Royal شهر «مونترآل» که ایران زیادی را در خود جای داده برگزار خواهد شد. این برنامه با بلیت‌هایی از ۵۰ تا ۱۰۰ دلار برگزار خواهد شد.

این کنسرت‌ها توسط شرکت «تار پروداکشن» برگزار می‌شود.

«مجید عبدی» تهیه‌کننده‌ی این کنسرت‌ها، «حامد برادران» تنظیم‌کننده و مدیر هنری آثار بهنام بانی، «محمد حاتم‌پور» مدیر شرکت آوای فروهر و «ایمان ابراهیمی» در این سفر بهنام بانی و ارکسترش را همراهی می‌کنند.

تیتراژ برنامه «ماه عسل ۹۷» و تک‌آهنگ «هنوز دوسِت دارم» آخرین آثار منتشر شده با صدای «بهنام بانی» هستند. این خواننده از مرداد ۱۳۹۶ تا کنون که برگزاری کنسرت‌هایش را آغاز کرده، یکی از پرفروش‌ترین خوانندگان مارکت موسیقی پاپ ایران بوده است. بانی پیش در آلمان و استرالیا کنسرت برگزار کرده بود.



ادامه مطلب

فصل‌نامه‌ی موسیقی «ماهور» ۲۰ ساله شد

فصل‌نامه‌ی موسیقی «ماهور» 20 ساله شد

فصل‌نامه‌ی موسیقی ماهور با مدیر مسؤولی «سید محمد موسوی» و با هیات تحریریه‌ای شامل ساسان فاطمی، سید محمد موسوی، بابک خضرایی، آرش محافظ و سعید کرد مافی بیست ساله شد.  دو دهه تداومِ بیوقفه و بیگسست در انتشارِ یک مجلهی تخصصی، آن هم در حیاتِ پرماجرای کشوری که سکاندارانش محبتِ چندانی به موسیقی ندارند ، بدون شک اتفاق بزرگی است.

در سرمقاله‌ی این شماره آمده است: «در تمام مدتِ این بیست سال، فصلنامه یک بار راهوروش خود را تغییر داد و پس از آن، بدون تغییرِ روشِ بنیادی، راه خود را با ثبات قدم تا به امروز پی گرفت. هدف این بود که، بهدور از وقایعنگاری موسیقی روز و دنبالکردنِ فعالیتهای موسیقایی و رد پای هنرمندانِ موسیقی، در جهتِ ایجادِ یک بدنهی استوار و قابلاتکا از ادبیاتِ موسیقیشناسی به زبان فارسی گام برداشته شود. لازمهی تأمینِ استحکامِ این ادبیاتْ تعیین و تدقیق چارچوبها و وفاداری به آنها بود. گزافگویی نیست اگر ادعا کنیم که برای نخستین بار در تاریخ مجلاتِ موسیقی کشور، فصلنامهی موسیقی ماهور تنها مجلهای است که خود را مقید به موضوعاتی مشخص کرده است: موسیقی ایران و فرهنگهای همجوار، از یک سو، و مفاهیمِ بنیادی و نظری موسیقیشناسی با تأکید بر مباحثِ موردعلاقهی قومموسیقیشناسی، از سوی دیگر. بعدها، جهت تأمین خوراکِ نظری برای حوزهی نوپای نقدِ موسیقی در ایران و ارائهی نمونههای تاریخی از این رشته، در بخشِ «نقد و بررسی»، مباحث موسیقیشناسی غربی مرتبط با مبحثِ نقد ــ متمرکز بر زیباشناسی، بیانگری موسیقی، معناشناسی موسیقی و موارد مشابهِ دیگر ــ بهعلاوهی نمونههای نقدِ ژورنالیستی و غیرژورنالیستی غربی، از قرن نوزدهم تا امروز ــ همهوهمه الگوهایی کلاسیک برای آموختنِ نقدِ موسیقی که بیتردید تنها میتوانستند غربی باشند ــ به چارچوبِ قبلاًتعیینشدهی موضوعات اضافه شدند. در تمام این موارد، از مطالعاتِ موسیقی ایران و فرهنگهای همجوار گرفته تا مفاهیم بنیادین و مباحث نقد، تمرکزِ اصلی بر موسیقیهای جدی و غیرتجاری (موسیقیهای کلاسیک و مردمی) بوده است؛ هرچند تحقیقاتِ دانشورانه و علمی دربارهی موسیقیهای مردمپسند نیز به غنای مطالبِ فصلنامه افزودهاند.»



ادامه مطلب

آیین رونمایی از آلبوم سرود «بزرگ راه» برگزار شد

آیین رونمایی از آلبوم سرود «بزرگ راه» برگزار شد

آیین رونمایی از آلبوم سرود «بزرگ راه» با محوریت شخصیت فرماندهان شهید دفاع مقدس نوزدهم شهریور با حضور حجت‌الاسلام محمد قمی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی در تالار وحدت تهران برگزار شد حجت الاسلام  محمد قمی در این مراسم با قدردانی از انتشار این آلبوم بیان کرد: امروز اینجا کنار هم هستیم تا از وجوه آسمانی و پرشور سرود و سرودخوانی صحبت کنیم. برای خواندن سرودهای آسمانی باید وجود آسمانی داشت که هنرمندان نوجوان این اثر ارزشمند، از این وجود آسمانی برخوردارند و ما وقتی این سرودها را می‌شنویم حسرت به دل، به هنر آنها نگاه می‌کنیم و یاد و خاطره شهدای عزیز را گرامی می‌داریم.

وی ادامه داد: فصل دومی که برای این اتفاق ارزشمند می‌توانیم قائل باشیم، لذت بردن از آثاری است که به عنوان سرود می‌شنویم. من بر این باورم که در سرود، منیت وجود ندارد. سرود یک جمع است که حرف‌های قدسی و آسمانی می‌زند و باید این هنر قدسی و آسمانی را به خوبی به مخاطبان منتقل کرد. پس وقتی پای ارائه کلام قدسی و آسمانی به میان می‌آید دیگر جایی برای خودنمایی باقی نمی‌ماند. اصلا ذات سرود به این شکل است و پیچیدگی‌های عجیبی دارد که به اعتقاد من ارائه آن نحوه متفاوتی از ارائه هنر است.

رییس سازمان تبلیغات اسلامی در بخش دیگری از صحبت‌های خود بیان کرد: ما از همه اتفاقات آسمانی و قدسی که در قالب سرود به ما ارائه شده‌اند، خاطرات ماندگاری داریم که همواره به صورت ناخودآگاه آن‌ها را زمزمه می‌کنیم و امیدوارم این اثر هم مانند سرودهای ماندگار سال‌های قبل، اثری ماندگار شود. سرود، هنر مردمی است که اگر خوب باشد قطعا مردم نیز آن را برای خود بارها و بارها می‌خوانند و تکرار می‌کنند. باید برای مردم و از مردم خواند. این مردم با وجود تمام فشارهایی که تحمل می‌کنند، عمیقا پای اسلام و عاشورا مانده‌اند که شما از همین امشب که شب اول محرم است می‌توانید نشانه‌های آن را در سیمای شهرمان ببینید.

وی افزود: من از همه شما هنرمندان عزیز می‌خواهم تا با تولید آثار هنری فاخر کارهای ماندگاری را در این زمینه تولید کنید. البته لازم است در اینجا یک دستمریزاد به همه آنهایی بگوییم که برای تولید این اثر زحمت کشیده‌اند. این آلبوم اثری در تمجید بزرگانی است که کوه غیرت هستند. محرم فصل عاشقی است و امیدوارم در این شب عزیز، حسینی و عاشورایی باشیم و با این حرکت گامی در تقرب به مقام سید الشهدا برداریم.

خاطراتی که با سرود مرور می‌شود
حسین هوشیار مربی سرود دانش آموزی و ذاکراهل بیت(ع) هم از دیگر سخنرانان این آئین بود که در ابتدای مراسم گفت: خیلی خوشحالم که در این مراسم حضور پیدا کردم. در جمعی که خاطرات من را ورق زد که به اعتقاد من خاطرات ماندگاری هستند. به هر صورت دلیل اینکه من سرود را همچنان ادامه دادم، شاید به این موضوع بر می‌گردد که من از قدیم و در ایام دفاع مقدس عضو گروه سرود بودم که در مسجد محله‌مان در نازی آباد تهران قرار داشت. به یاد دارم در آن زمان عملیات کربلای پنج انجام می‌شد و فرمانده پایگاه ما شهید حسین عفیفی در این عملیات حضور داشت. او قبل از شهادت انسان بسیار عجیبی بود و وقتی به شهادت رسید من به سراغ مربی مدرسه‌مان رفتم و از او خواستم تا شرایطی را برای اجرای یک سرود در قدردانی از این شهید بزرگوار فراهم کند. خوشبختانه این امکان میسر شد و ما در آن زمان با لباس خاکی سرود را اجرا کردیم.

وی افزود: یادم می‌آید وقتی سرود تمام شد اکبر دائم می‌گفت که روزی پیش شهید حسین عفیفی می‌آید تا اینکه چند وقت بعد زمان امتحانات ما فرا رسید و من در شبی بود که خواب اکبر را دادیم که روی ابرها راه می‌رود و من زیر پای او. او به من نگاهی کرد و گفت: حسین آن سرودی که برای شهید عفیفی خواندی را برای من هم بخوان و من به یک بار از خواب بیدار شدم و بعد از مدتی که امتحان را انجام دادیم در راه بازگشت به خانه متوجه شدم که اکبر نیز به شهادت نائل آمده است. از همان زمان برای من واضح شد که شهدا می‌شنوند که ما به آنها چه می‌گوییم. شهدا نیازی به کار ما ندارند اما آن‌ها از ما تشکر می‌کنند چون ما راه آن‌ها را روشن می‌کنیم ما کاری می‌کنیم که در کوران حوادث این‌ها با نغمات شما از بین نرود. اصلا یکی از ابزار معرفی عاشورا آمیختگی با هنر است و سرود هم مظاهری از هنر است.

هوشیار بیان کرد: کاری که شما شروع کردید مورد عنایت شهداست و شما به این موضوع شک نکنید که سرداران بزرگی که بزرگراه ما هستند به دانه دانه شما نظر دارند و از شما به خاطر کارهایتان تشکر می‌کنند.

وی ادامه داد: بر این باورم که این شهدا هستند که برای ما دست می‌زنند و من بسیار خوشحال بودم که در زمان جنگ همراه با همین گروه سرود به جبهه می‌رفتیم. بچه‌های عزیز شما بدانید که چه می‌خوانید. سرود با تئاتر فرق دارد، سرود و سرود خوان شخصیتی است که وقتی از حنجره خود یک پیام را می‌رساند اگر وفادار نباشد به آن پیام، قطعا اثر نمی‌گذارد. این یک بزرگراه دو طرفه است. امیدوارم این حرکت زیبا و نو که پیام شهدا را منتقل می‌کند الهام‌بخش مدارس ما باشد. محتوا در مدارس کمرنگ شده است و مأوا باید کمک کند که این تولیدات به سمت مدارس برود.
در این مراسم که برای نخستین بار به این شکل برگزار می‌شد، قطعات آلبوم سرود «بزرگ‌راه» در قالب سرود نمایش به اجرا در آمد که در این چارچوب هنرمندانی از استان‌های مختلف کشور مانند خراسان رضوی، فارس، لرستان، قم، آذربایجان غربی، یزد، اصفهان و تهران اجرای این سرود نمایش را بر عهده داشتند.

آلبوم سرود «بزرگ‌راه» متشکل از قطعات سرود و همخوانی پیرامون سرداران شهید همّت، بروجردی، شهید زین الدین، برونسی، باقری، باکری، خرّازی، طهرانی مقدّم، چمران، صیّاد شیرازی است که به زودی روانه بازار می‌شود



ادامه مطلب