سایت سرگرمی مدگردی

سایت سرگرمی مدگردی

کنسرت «ماکان برای همه» با بلیت ارزان قیمت برگزار می‌شود

کنسرت «ماکان برای همه» با بلیت ارزان قیمت برگزار می‌شود

«ماکان بند» کنسرت ارزان قیمت برای دوستدارانش برگزار می‌کند. اعضای این گروه اعلام کردند طی روزهای ۳ و ۴ دی به میزبانی سالن همایش‌های ایرانیان کنسرت «ماکان برای همه» را روی صحنه می‌برند که قیمت بلیت تمامی صندلی‌های این کنسرت ۴۵ هزار تومان است. «رهام هادیان» و «امیر مقاره» اعلام کردند که پس از هشت سانس کنسرتشان در ماه آذر قصد برگزاری اجرای دیگری در تهران نداشتند، اما این کنسرت را برای آن دسته طرفدارانشان برگزار می‌کنند که در اجراهای قبلی موفق به خرید بلیت نشده‌اند. همچنین آنها اعلام کردند که گروه ماکان هیچ دستمزدی در این کنسرت نخواهد داشت و تمامی درآمدها صرف هزینه‌های برگزاری کنسرت می‌شود.

اما «یاشار خسروی»، سرپرست و مدیر هنری ماکان بند، در گفتگو با خبرنگار «موسیقی ما» اعلام کرد که احتمال دارد کنسرت ماکان برای همه در شهرهای دیگر ایران هم برگزار شود. او در این زمینه گفت:«کنسرت‌های ماکان برای همه در قالب یک تور برگزار نمی‌شود اما در صورتی که هماهنگی‌های لازم با تهیه‌کننده‌های کنسرت شهرستان‌ها صورت گیرد این امکان وجود دارد که ماکان برای همه را در سایر شهرهای ایران هم داشته باشیم.»

این اقدام خوب ماکان‌بند در حالی رخ می‌دهد که طی ماه‌های گذشته خوانندگان زیادی اعلام کردند که برای همراهی با مخاطبان و به دلیل شرایط اقتصادی تمایل به برگزاری کنسرت خیابانی یا کنسرت‌هایی با بلیت ارزان قیمت دارند اما به غیر از یک مورد هیچکدام اجرایی نشد. محمد معتمدی تنها خواننده‌ای بود که طی دو شب کنسرت‌های رایگانی را در پارک آب و آتش روی صحنه برد و ماکان‌بند اولین گروه موسیقی پاپ است که در راستای حمایت از طرفدارانشان چنین اقدامی خواهند کرد.

موسسه «آوازی نو» که تهیه‌کننده و ناشر آثار ماکان بند است هم در اطلاعیه‌ای اعلام کرد:««موسسه آوازی نو در راستای رسالت فرهنگی خود که همانا ایجاد نشاط اجتماعی و امید در تمام اقشار جامعه است و با توجه به استقبال بی‌ نظیر از کنسرت‌های گروه ماکان و ایجاد تسهیلات برای استفاده آن دسته از مخاطبان که به هر دلیلی تا کنون موفق به حضور در کنسرت‌های گروه ماکان نشده‌اند، تصمیم به برگزاری کنسرتی ویژه با عنوان «ماکان برای همه» گرفته است. موسسه آوازی نو و هنرمندان ماکان هیچ نفع مادی از برگزاری این کنسرت برای خود متصور نیستند و قیمت بلیت براساس سایر هزینه‌های اجرایی محاسبه و تعیین شده است. در این کنسرت ویژه قیمت بلیت برای تمام صندلی‌های سالن به صورت یکسان (چهل و پنج هزار تومان) است. این اقدام فرهنگی با همکاری ویژه سایر بخش های اجرایی که با کمترین هزینه ما را همراهی کردند، برگزار می‌شود. همچنین مراتب قدردانی خود را از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره نظارت بر اماکن عمومی و مدیریت سالن همایش‌های ایرانیان اعلام می‌کنیم. این اقدام هدیه‌ای کوچک از طرف موسسه آوازی نو هنرمندان گروه ماکان به مخاطبان میلیونی، فهیم، مهربان، جوان و همیشه همراه عزیزمان است.»

از سوی دیگر تور کنسرت‌های ماکان بند این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال برگزاری است و آنها در شهرهای مرند، مراغه، خرم‌آباد و قزوین روی صحنه خواهند رفت.



ادامه مطلب

جشن خانه موسیقی به زودی برگزار خواهد شد

جشن خانه موسیقی به زودی برگزار خواهد شد

نشست رسانه ای دست‌اندرکاران دومین جشنواره موسیقی هنرجویی «امیر جاهد» دوشنبه نوزدهم آذر ماه با حضور «حمیدرضا نوربخش» مدیرعامل خانه موسیقی و «ابوالفضل رفیع» مدیر کل اداره فرهنگی شهرداری تهران در «خانه موزه دکتر معین و استاد امیرجاهد» در محله چهارصد دستگاه تهران برگزار شد.

«مهدی سبحانی» مدیر خانه موزه دکتر معین و استاد امیر جاهد در ابتدای این نشست خبری با قدردانی از حضور خبرنگاران در این نشست رسانه ای توضیح داد: «این مجموعه که متعلق به شهرداری است در سال ۸۴ افتتاح شد و حدود سه سال است که با حمایت خانه موسیقی و اداره کل فرهنگی شهرداری تهران تبدیل به مجموعه ای موسیقایی در شرق تهران شده است. ما بسیار خوشحالیم که هم اکنون در این مجموعه کارگاه های مختلف آموزشی در حوزه سازهای ایرانی و سازهای جهانی برگزار می شود. در عین حال با توجه به رایزنی هایی که با خانه موسیقی ایران شد ما مراسم نکوداشت مختلفی در این محل برگزار کردیم که خوشبختانه با استقبال خوبی هم از سوی هنرمندان رو به رو شد. به هر حال این مکان یکی از مهم ترین محافل موسیقایی شهر تهران بوده که واقعا جای ارزشمندی است و بسیاری از هنرمندان آن را به عنوان یک مرکز مهم موسیقایی که در گذشته وجود داشته، می شناسند.»

او با اشاره به برگزاری جشنواره موسیقی امیر جاهد گفت: «ما تصمیم گرفتیم بعد از برگزاری دوره اول جشنواره تصمیم گرفتیم این جشنواره را به صورت گسترده در قالب یک رویداد کشوری برگزار کنیم . به هر حال این مکان، محفل بسیار جالبی برای رفت و آمد اهالی موسیقی و ادبیات از جمله روح الله خالقی و دیگر بزرگان بوده است و می تواند کانونی برای برگزاری یک جشنواره مهم چون جشنواره موسیقی امیر جاهد باشد.

حمیدرضا نوربخش مدیرعامل خانه موسیقی و رییس شورای سیاستگزاری جشنواره موسیقی امیر جاهد هم در این نشست رسانه ای با ذکر این نکته که خانه موزه امیر جاهد یکی از مهم ترین مجموعه های موسیقایی شهر تهران است، بیان کرد: ما حسب وظیفه ذاتی خود درخانه موسیقی باید در کنار همه فعالیت های موسیقی باشیم . یکی از کارهای خوبی که در شهر تهران افتاده برگزاری همین جشنواره موسیقی امیر جاهد است که تصمیم گرفتیم با تمام وجود در کنار دوستان حضور داشته و سعی کنیم در بخش های داوری و سایر بخش ها کنار دست اندرکاران جشنواره باشیم.

وی در پاسخ به پرسش خبرنگار موسيقي ما مبنی بر تاریخ برگزاری جشن خانه موسیقی گفت: جشن خانه موسیقی برگزار می‌شود و سعی می‌کنیم پس از تامین بودجه لازم در دی ماه امسال میزبان علاقه‌مندان باشیم.

ابوالفضل رفیع مدیرکل اداره فرهنگی شهرداری تهران و رییس جشنواره موسیقی امیر جاهد نیز در این برنامه با قدردانی از خانه موسیقی در همراهی با جشنواره عنوان کرد: همان طور که می دانید که حوزه فعالیت فرهنگی در شهرداری تهران حوزه فعالیت های عمومی است . ما باید در جهت بسترهای فرهنگی کمک هایی را انجام دهیم در این راه ارتباط با انجمن های تخصصی و صنفی می تواند راهگشای خوبی در پیشبرد اهدافمان باشد. در حوزه موسیقی خانه موسیقی ایران یه مرجع دارای صلاحیت است که تاکنون همکاری های خوبی با دوستان داشته و از راهنمایی ها و هدایت های آنها بهره مند شدیم.

وی با تاکید بر استمرار فعالیت های مشارکتی شهرداری تهران با مجموعه های صنفی ادامه داد:امسال ما در چهل سالگی انقلاب اسلامی هستیم که بنا داریم برنامه های خوبی را در این زمینه برگزار کنیم به همین منظور تصمیم داریم به بهانه برگزاری جشنواره موسیقی امیر جاهد بخش ویژه ای را در این رویداد طراحی کنیم که می تواند فضای مناسبی را برای تببین نسبت موسیقی با انقلاب اسلامی ایجاد کند.

مدیر اداره کل فرهنگی شهرداری تهران در بخش دیگری از صحبت های خود به موضوع میزبانی خانه موزه امیر جاهد بنده زمانی که معاون شهردار منطقه ۱۴ بودم جلساتی را پیرامون این مجموعه داشتیم که قرار بود توسط وابستگان بزرگان به فروش برسد اما خوشبختانه با تعاملاتی که در شهرداری تهران اتفاق افتاد این خانه خریداری شد. به هر حال مرحوم امیر جاهد و محمد معین خدمات زیادی را در عرصه موسیقی و ادبیات انجام داده اند و من فکر می کنم برگزاری جشنواره ای با موضوعیت موسیقی می تواند ادای دینی به این دو مرد بزرگ سرزمین ایران باشد.

رفیع در پاسخ به پرسشی مبنی بر فقدان تفکیک وظایف اداره کل فرهنگی شهرداری تهران و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران گفت: ما در حوزه فعالیت های فرهنگی یک سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران که اداره فرهنگسراها را دنبال می کند یک ساختار هم در معاونت فرهنگی اجتماعی وجود دارد که با سیاستگزاری معاونت اجتماعی شهرداری تهران انجام می شود. البته که همکاری های مشترکی در این زمینه وجود دارد اما هر کدام از این دو ساختار کاملا جدای از هم هستند ولی
من فکر می کنم نیاز کلان شهر تهران به فعالیت های هنری به گونه ای است که کمبود در آن احساس می شود و ما تلاش می کنیم طبق وظیفه مان از ظرفیت ها استفاده کرده و در جهت کشف استعدادهای حوزه موسیقی کارهایی را انجام دهیم.

مهدی بیدگلی دبیراجرایی جشنواره موسیقی امیر جاهد نیز ضمن ارائه گزارشی از روند برگزاری دوره های اول و دوم جشنواره توضیح داد: امسال با حمایت های خانه موسیقی و اداره کل فرهنگی شهرداری تهران تصمیم گرفتیم جشنواره را به صورت سراسری برپا کنیم. در این راستا هنرمندان در بخش دو نوازی، تک نوازی و گروه نوازی آثارشان را ارائه می دهند . این در حالی است که هنرمندان می توانند در هر سطح و سنی می توانند در جشنواره شرکت کنند که فکر می کنم این موضوع به تنهایی می تواند یک ویژگی مهم باشد.

وی افزود: فراخوان جشنواره در آذرماه سال جاری منتشر شد که افراد می توانند تا ۱۵ دی ماه نسبت به ارسال آثار خود اقدامات لازم را انجام دهند. ما در مرحله دوم که اختصاص به بازبینی آثار دارد تصمیم گرفتیم که سرای محلات شهرداری تهران در اختیار گروه ها و متقاضیان قرار دهیم تا آنها با شرایط بهتری برای تمرین برنامه ریزی داشته باشند . ما در مرحله سوم به حوزه تئوری موسیقی می پردازیم که در این بخش علاوه بر بررسی آثار اجرایی آزمون علمی از هنرمندان شرکت کننده انجام خواهد گرفت و در نهایت برگزیدگان نهایی برای حضور در جشنواره معرفی می شوند. البته مراسم اختتامیه جشنواره نیز در تالار ایوان شمس برگزار می شود که جزییات آن طی روزهای منتهی به جشنواره اعلام می شود.

حمیدرضا عاطفی دبیرهنری جشنواره موسیقی امیر جاهد هم در این نشست گفت: خیلی ها از ما می پرسند که چرا همکاری ما با خانه موزه امیر جاهد بیشتر از دیگران است که من باید در جواب بگویم این موضوع فقط به دلیل توجه بیشتر دست اندرکاران این مجموعه به فعالیت های خانه موسیقی است که منجر به پررنگ تر شدن نوع همکاری ها شده است وگرنه هیچ نکته دیگری درباره این فعالیت ها وجود ندارد.

دومین «جشنواره موسیقی امیرجاهد» به همت خانه موزه دکتر معین و استاد امیرجاهد، همکاری خانه موسیقی ایران و اداره کل فرهنگی شهرداری تهران بهمن ماه سال جاری در بخش های مختلف برگزار شود.



ادامه مطلب

صحبت‌های مدیرکل دفتر موسیقی درباره موضوعات مهم اخیر موسیقی ایران

صحبت‌های مدیرکل دفتر موسیقی درباره موضوعات مهم اخیر موسیقی ایران

چندی قبل خبری منتشر شد مبنی بر اینکه خالقانِ آثار بی‌کلامی که تاکنون، دو بار مجوز دریافت کرده‌اند،‌ دیگر کارشان در شورا بررسی نمی‌شود؛ این اتفاق اما در حالی رخ داده که سال گذشته تعدادی از اهالی موسیقی در صحبت با «فرزاد طالبی» – مدیر وقتِ‌ دفتر موسیقی- قرار گذاشته بودند تا از این پس دیگر آثار بی‌کلام بررسی نشود؛ «علی ترابی» – مدیر کل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- در گفت‌وگو با موسیقی ما در این باره سخن می‌گوید:

  • * مدتی پیش خبری منتشر شد مبنی بر اینکه خالقان آثار بی‌کلامی که تاکنون دو بار مجوز گرفته باشند، نیازی به دریافت مجوز ندارند. این در حالی است که سال گذشته، تعدادی از اهالی موسیقی با آقای طالبی (مدیرکل وقت دفتر موسیقی) جلسه‌ای داشته‌اند که گویا در آن تصمیم گرفته می‌شود از این پس آثار بی‌کلام، بدون بررسی شورا مجوز بگیرند. ما صحت این ماجرا را در صحبت با یکی، دو نفر از ناشران هم بررسی کردیم و آنها نیز به این ماجرا صحه گذاشتند که آثار بی‌کلام‌شان بدون بررسی در شورا مجوز می‌گرفته است. بنابراین این اتفاق جدید در دفتر موسیقی‌ را چه‌طور می‌توان تحلیل کرد؟ می‌توان این موضوع را به منزلة بازگشت به عقب دانست یا حرکتی رو به جلو؟

من ابتدا باید این نکته را گوشزد کنم که خبری که شما به‌تازگی شنیدید، به چندین ماه پیش مرتبط است و اتفاق جدیدی نیست. یعنی همان ابتدا که من به دفتر موسیقی آمدم، چند تصمیم گرفته شد و یکی این بود که برای تقاضای تک‌آهنگ نیازی نیست که متقاضیان حتماً از طریق شرکت‌ها اقدام کنند؛ زیرا این مسأله برای آنها بار مالی داشت و حاشیه‌هایی به وجود می‌آمد. به همین علت اعلام کردیم که تمام افراد حقیقی هم می‌توانند بدون نیاز به شرکت‌ها، کارشان را برای دریافت مجوز بدون هیچ‌گونه هزینه و محدودیتی به دفتر موسیقی بدهند. دوم اینکه مجوز استودیوهای صدابرداری -که هر چهار سال یک بار باید به دفتر موسیقی می‌آمدند و از طریق ارائة مدارک، مجوز خود را تمدید می‌کردند- دائمی شد.

سومین تصمیم هم این بود که در حوزة‌ موسیقی بی‌کلام، تمام گروه‌هایی که موفق شده‌اند دو بار برای کارشان مجوز بگیرند، دیگر نیازی به مجوز ندارند. در مورد نکتة مورد نظر شما، ظاهراً نامه‌نگاری‌هایی در سال گذشته انجام شده بود، شاید قول‌هایی هم داده شده که من در جریان‌آن نیستم؛ بنابراین در مورد آن قضاوتی ندارم؛ اما هر دو شکل موضوع انجام می‌شده است؛ یعنی هم بخشی از کارها به شورا نمی‌رفته و هم بخشی از کارها به شورا می‌رفته است. اتفاقاً من زمانی که به دفتر موسیقی آمدم، در این باره برایم سؤال پیش آمد که چرا این‌گونه بوده و دوستان واحد نظارت، مستنداتی را نشان دادند که هنوز هم موجود است. این موضوع می‌توانست مقداری سوال‌برانگیز باشد و این سوالات را به وجود آورد که بر چه مبنایی و چه کسی انتخاب می‌کند که چه کارهایی به شورا برود و چه کارهایی نه. به همین خاطر، تصمیم گرفتیم تا موضوع برای همه یکسان باشد و هر گروهی که حداقل دو بار مجوز گرفت، پس از آن برای گرفتن کارهای بعدی به‌هیچ‌وجه کارش به شورا نرود و به‌صورت یک‌دست برای همه رعایت شود.

  • * اینکه کارهای بدون‌کلام مجوز بگیرند را شما چطور تحلیل می‌کنید؟ در واقع، اینکه کلام آثار برخلاف موازین نباشد، پذیرفتنی است؛ اما موسیقی بی‌کلام چه نیازی به دریافت مجوز دارد؟ شما نمی‌توانید از مرحلة دریافت دو آلبوم مجوزدار بگذرید یا آن را کاهش دهید؟

من به عنوان مدیر دفتر موسیقی این اختیار را ندارم؛ به خاطر اینکه بحث صدور مجوز لزوماً فقط به بررسی موسیقی محدود نیست و مباحث دیگری هم در رابطه با گروه‌های موسیقی مطرح است که آنها هم باید بررسی شود؛ اما شخصاً معتقدم که بسیاری از بخش‌هایی که برای مجوز بررسی می‌شوند، می‌توانند در آینده از این پروسه حذف شوند و اگر مشکلی پیش آمد، دخالت کنیم. ولی در حال حاضر من به عنوان مدیر دفتر این اختیار را ندارم.

  • * چرا؟

چون صدور مجوز در قانون پیش‌بینی شده و مدیر دفتر موسیقی در جایگاهی نیست که بخواهد قانون‌گذاری جدیدی انجام بدهد. برای تمامی اجراهای صحنه‌ای، پیش‌بینی شده که باید مجوز صادر شود. اما اینکه با چه سازوکار و سرعتی بررسی شود و اینکه آیا نیاز به بررسی فنی دارد یا نه، بحثی است که در اختیار دفتر موسیقی است و روی همین مبنا، ما از موسیقی بی‌کلام شروع کردیم و امیدوارم که بتوانیم مقداری دایرة تعمیم آن را بیشتر کنیم و به سایر گونه‌ها هم برسیم.

  • * علت عدم برگزاری جشنوارة موسیقی کلاسیک در سال جاری چیست؟ شنیده‌ها حاکی از آن است که استدلال دفتر موسیقی، کمبود بودجه است؟

البته ما چیزی در این مورد نگفته‌ایم. ظاهراً دوستان مصاحبه کرده و در آن حرف‌هایی مطرح شد. من خیلی هم دوست ندارم در این باره صحبت کنم؛ چون به هر صورت دوستانی که جشنواره را برگزار کردند، افراد محترمی هستند و جشنواره‌‌شان قابل احترام و دفاع است؛ اما متأسفانه این مبحث به درستی انتقال داده نشده است. هدف جشنوارة کلاسیک ایرانی این است که بخشی که ما به عنوان «نسلی دیگر» در جشنوارة موسیقی فجر داشتیم را دنبال کند. به هر صورت این موضوع با تصمیمی که خیلی درست نبود، از جشنوارة فجر حذف شد. این پاسخی به آن خلأ بود؛ چون این بخش حوزه‌ای از موسیقی و بدنه‌ای است که فعالان آن کاملاً حرفه‌ای هستند؛ اما به لحاظ پاپیولار بودن و جایگاه اجتماعی، شهرت و چرخش اقتصادی جدی ندارند.

بعد از اینکه این بخش از جشنواره حذف شد، دوستان شاید در دفتر به این جمع‌بندی رسیدند که بتوانند این را در جای دیگری حمایت کنند و جشنوارة کلاسیک ایرانی به‌عنوان جشنوارة بخش خصوصی شروع به کار کرد. وقتی بخشی به عنوان بخش خصوصی شروع به کار می‌کند و حمایتی را از نهادهای دیگر می‌خواهد، یعنی بخش عمدة کار توسط بخش خصوصی تأمین می‌شود و از بخش دولتی و مکان‌های دیگر هم به عنوان حامی و اسپانسر کمک می‌گیرد که کار انجام شود. این موضوع کاملاً قابل درک و تداوم است.

اما وقتی من به دفتر آمدم، متوجه شدم که دفتر بودجه‌ای حدود ۲۵۰ میلیونی را به جشنوارة سال گذشته اختصاص داده و از صفر تا صد هزینة این جشنواره -یعنی حتی دستمزد کسانی که مدیر جشنواره بودند- از این بودجه تأمین شده بود که دستمزدهای خوبی هم بود. وقتی این شرایط را پیدا می‌کند، معنایش جشنواره خصوصی و بخش خصوصی نیست! وقتی هزینة سالن، گروه، دستمزد نوازندگان، مجریان، شورای سیاست‌گذاری، شورای هنری، داوران و حتی هزینة غذا، خرید پرینتر، رفت‌وآمد و… صفر تا صد از بودجة دولتی تأمین می‌شود، نمی‌توان با هیچ تعریفی نام آن را جشنوارة بخش خصوصی گذاشت. من فکر کردم با توجه به شرایط موجود و تقاضای خیلی زیادی که برای حمایت در شوراهای مختلف وجود دارد، ما ناچاریم تغییری در این قضایا به وجود بیاوریم؛ ضمن اینکه امسال هم به لحاظ مالی سال بسیار سختی است و شرایط پیش‌بینی‌نشدة اعتباری ما هم موضوع را حادتر کرد.

در عین حال ما به دوستان اعلام کردیم اگر در حد حمایت متعارف و اینکه بخش خصوصی قرار است کاری را انجام بدهد، از ما انتظار حمایت هست، ما حتماً آمادگی داریم و همین الان هم مجدد این را می‌گویم که صراحتاً اعلام شود هزینة سالن رودکی یا هر سالن دیگری را در طول برگزاری جشنواره توسط دفتر موسیقی حمایت می‌شود. این خیلی معقول و قابل تداوم است. اما اگر قرار است صفر تا صد هزینه‌ها توسط دفتر پرداخت شود و تنها عنوان بخش خصوصی باشد، به نظرم خود دفتر هم می‌تواند تجدیدنظر کند که آیا با این بودجه و هزینه، لزومی دارد که این شرایط همچنان ادامه پیدا کند یا بخش‌های دیگری هم هستند که نیازمند حمایت‌اند. بر این مبنا، چون جشنواره تمام هزینه‌هایش بر عهدة دفتر موسیقی بود و تنها عنوانش خصوصی بود، باید تجدید نظری روی این موضوع انجام می‌شد.

  • * آیا دفتر درباره برخوردی که با نوازنده‌های خیابانی شده، موضع‌گیری نمی‌کند؟ زیرا شنیده شده که آقای حسینی قصد دارند اساس‌نامه‌ای برای این سامان‌دهی در نظر بگیرند. این موضوع از این بابت که ممکن است کار را سخت‌تر کند، نگران‌کننده نیست؟

برخی نهادهای قانون‌گذاری و ذی‌صلاح از ما خواسته‌اند که در مورد سامان‌دهی گروه‌های موسیقی خیابانی شیوه‌نامه‌ای تدوین کنیم. البته این را هم بگویم که این موضوع، محدود به کشور ما نیست, یعنی ما مشخصاً در مورد این قضیه تحقیق کردیم و متوجه شدیم در خیلی از کشورهای اروپایی و امریکا هم برای گروه‌های موسیقی که در مکان‌های خاصی مانند مترو و… فعالیت می‌کنند، ضوابطی در نظر گرفته می‌شود. اینها شناسایی شده‌اند و مشخص است چه کسانی هستند و در چه مکان‌هایی اجرا دارند.

این بررسی نباید لزوماً به معنای محدودیت یا ایجاد موانع برای اینها محسوب شود. در عین حال، شما شرایط را می‌بینید؛ وقتی این گروه‌های موسیقی بسیار آسیب‌پذیر هستند و از دست ما هم کاری برای آنها برنمی‌آید، شاید اگر بی‌تفاوتی ما هم ادامه پیدا کند، وضعیت سخت‌تر شود. در مورد این اتفاق باید بگویم که خیلی ناراحت‌کننده و غیرقابل دفاع است. خوشبختانه متوجه شدم که نیروی انتظامی هم از روش و شیوة آن برخورد، ابراز نارضایتی کرده است. یکی از مواردی که می‌تواند کل زحمات نیروی پلیس را تحت‌الشعاع قرار دهد، این‌گونه موارد است که آثار اجتماعی گسترده‌ای دارد.

ما فکر می‌کنیم شیوه‌نامة تدوین‌شده اگر مورد تأیید قرار گیرد و به جایگاه قانونی برسد، شاید بابی شود که هم گروه‌های موسیقی که منسجم‌تر هستند و در سطح خیابان فعالیت می‌کنند، خیلی از آنها دانشجوی موسیقی هستند و کم از گروه‌هایی که روی صحنه می‌روند ندارند، می‌توانند احساس امنیت بیشتری بکنند و هم اینکه نیروی محترم انتظامی مکلف به حمایت از این گروه‌ها خواهد بود و شهرداری‌ها مکلف به تأمین مکان‌هایی برایشان می‌شوند و شاید از این نظر، آسیب‌پذیری این گروه‌ها کمتر شود.



ادامه مطلب

رکورددار حضور موسیقایی در فیلم‌های روی پرده

«بمرانی» رکورددار حضور موسیقایی در فیلم‌های روی پرده

گروه «بمرانی» چهار دی‌ماه تازه‌ترین کنسرتش را با اجرای قطعاتی تازه از دو آلبوم منتشر نشده‌اش در حالی در مرکز همایش‌های برج میلاد روی صحنه می‌برد که موسیقی‌هایش هم‌زمان در سه فیلم سینمایی هم روی پرده است.

«بمرانی» در این کنسرت علاوه بر اجرای قطعات خاطره‌انگیزشان، قطعات جدیدی را هم از آلبوم‌های منتشر نشده خود اجرا می‌کنند. آنها این روزها مشغول کار روی آلبوم سوم خود هستند که در مرحله تولید قرار دارد و قطعات «خارجی» و «حالت درونی» از آن منتشر شده است. علاوه بر آن، آلبوم دیگری با نام «۱۳۴۰» تولید کرده‌اند که کاور قطعات پاپ دهه ۴۰ ایران هستند و در حال اخذ مجوزهای لازم است تا به این ترتیب طی یکی، دو ماه آینده منتشر شود. بهزاد عمرانی خبر از انتشار تک قطعه جدیدشان با نام «پاییز» هم داد که احتمالا تا پیش از کنسرت پیش‌رو، به همراه موزیک ویدئو آن منتشر خواهد شد.

گروه «بمرانی» که از آغاز فعالیتش با حضور در گروه‌های تئاتری توانست با مخاطبانش ارتباط برقرار کند و سال ۹۱ طبق اعلام اداره تئاتر، با حضور در پنج نمایش، پرکارترین گروه موسیقی در تئاتر شناخته شد، این روزها با حضور هم‌زمان در سه فیلم سینمایی در آذر ماه، به نوعی رکورددار حضور در فیلم‌های سینمایی در حال اکران هستند.

فیلم‌های «کلمبوس» ساخته هاتف علیمردانی با بازی فرهاد اصلانی، فیلم «مارموز» ساخته کمال تبریزی و «بی‌نامی» ساخته علیرضا صمدی از جمله این آثارند که بهزاد عمرانی درباره آنها به «موسیقی ما» می‌گوید: «از ما خواست تا قطعه «خارجی» -از آلبوم جدید گروه که چند ماه پیش به شکل سینگل منتشر شد- را به عنوان تیتراژ این کار استفاده کنند. ما هم فقط به دلیل احترامی که برای فرهاد اصلانی قائلیم، بدون این‌که فیلم را دیده باشیم با درخواست او موافقت کردیم. در فیلم «مارموز» علاوه بر تیتراژ، موسیقی متن را هم ساخته‌ایم که موسیقی در این اثر شخصیت مجزایی دارد و بر اساس همان شخصیت و کاراکتر «بمرانی» ساخته شده و اصلاً کمال تبریزی برای همین کاراکتر و خصوصیت بود که به ما پیشنهاد ساخت موسیقی فیلمش را داد. برای تیتراژ «بی‌نامی» هم از ما خواستند قطعه «خیابونا» که در آلبوم «گذشتن و رفتن پیوسته» منتشر شده را استفاده کنند.»

«بمرانی» پیش از این هم تجربه ساخت موسیقی برای فیلم‌های «خواب‌زده‌ها» به کارگردانی فریدون جیرانی، «زاپاس» به کارگردانی بهرنگ توفیقی و مستند میراث ناپدری ساخته نیما مهدیان را داشته‌اند.



ادامه مطلب

سومین روز از جشنواره‌ی همایون خرم برگزار شد

سومین روز از جشنواره‌ی همایون خرم برگزار شد

پنجشنبه ۱۵ آذرماه در سومین روز از برگزاری پنجمین جشنواره و جایزه موسیقی همایون خرم (نوای خرم) بیش از ۱۰۵هنرمند در بخش «اجرای‌گروهی»، ۳۲ هنرمند در بخش «تک نوازی»، ۵۳ هنرمند در بخش «دو و سه نوازی» آثار خود را در فرهنگسرای نیاوران تهران در معرض قضاوت هیات داوران گذاشتند. لوریس چکناواریان، سالار عقیلی، رضا خرم، عباس سجادی و حریر شریعت زاده از مهمانان ویژه روز سوم بودند.

در بخش «تک نوازی» ملیکا قیطاسوند، محمد یوسفیان، امیررضا حسین زادثانی، صبا رجبی طراز کوهی، نگار عباس زاده، محمد امین رضاخانی، سالار علیمردانی، فرنوش اصلانی، محمد رستمی، امیر حسین افروز، سید محمد رضا حسینی، فراز رهنما، نگین بهروزی فر، محمد امین میاندوآبی، کیانا امیری، پارمیدا ایزدی، هانیه زینلی، نیلوفر سقایی، امیر حسین دولخانی بوانلو، محمد فتاحی، محمد روشنی، آیدایزدان پناه، غزل شکوری دیزجی، محراب قلعه جوقی، اشکان محمدی، پوریا محمد پور، علی اکبر حیدری، عمادالدین مومنی، علیرضا محمدی، مهدی احمدی میرقائد، میلاد رجبی و مریم توکلی روی صحنه رفتند.

غزاله اسماعیل‌زاده، آرین نیکمرد نمین، النا طرزی، حسام حق ویردی‌زاده، بارمان رسولی‌نژاد، پانیا جمیلی، مهدیار رستمی کوپائی، بهار رستمی کوپائی، شکیبا امیری، امیر رضا موذن، سید مانی هاشمی، امین جمشیدی، ماهان کریمی، طاها نیکخواه، امیرعباس جمال‌زاده، محمد امین کیا حسینی، علی احمدوند، بنیامین احمد وند، سید بردیا محمودی، ایلیا فخریان نجفی کاشانی، سارینا صالحی، پارمیس جاوید، پارسا جاوید، عرشیا محمدی، افرا اصلان حسینی، تبسم احمدی، امیر حسین حقایق، نیما نایب آقایی، نیما عبدی، عسل ثبوتی، غزل ثبوتی، علی مثقالی، محمد مثقالی، امید احمدی پور، ایلیا فاضلی پور، نیما بناری، کیان کوچک زاده، الینا اقدسییکتا، ستایش سادات ابراهیمی مقدم، ریحانه احمدی پیله ور، پارمیسموسوی، کیمیا بیگلری، چاوش شمس، پیام غم گسار، طاها میرگل، یلدا فاضلی نیا، عرفانه ولد بابا گلزاری، مهرزاد منصوری نژاد، پونه رمضان نژاد، ماهور عقیلی، سینا نوشادی، سینا طاهر خانی، مریم مقدس در بخش «دو و سه نوازی» نیز به رقابت با یکدیگر پرداختند.

در بخش «گروه نوازی» نیز گروه‌ها و هنرمندانی از ارکستر نوجوانان «رودکی» از تبریز به سرپرستی قادر رودکیان، آموزشگاه موسیقی «آفرینش» از یزد به سرپرستی علیرضا ارجمندی، آموزشگاه موسیقی «آوا» از کرج به سرپرستی افشین علوی، گروه «بیداد» از تهران به سرپرستی مجتبی محمدی نیا، آموزشگاه موسیقی «الهی» از مشکین شهر به سرپرستی حسن الهی، گروه سنتی آموزشگاه موسیقی «آسمان» از دلیجان به سرپرستی نیما شکر کردی، هنرستان موسیقی «روزنه» از سنندج به سرپرستی محمد مسلم زارعی، آموزشگاه موسیقی «هزار دستان» از رشت به سرپرستی جاوید رضایی، گروه «نکیسا» از تهران به سرپرستی صدا سدیفی، هنرستان موسیقی دختران تهران به سرپرستی حنانه سعیدی، ارکستر نوجوانان آموزشگاه موسیقی «نوان» از چالوس به سرپرستی محمد رضا عمو جوادی، گروه نوجوانان «آوانا» از ملایر به سرپرستی امید آزاک، گروه همخوانی آموزشگاه موسیقی «آسمان» از دلیجان به سرپرستی امیر هوشنگ ابراهیمی و آموزشگاه موسیقی «شباهنگ» از کرمان به سرپرستی شهرام ابوعامری آثار خود را ارائه دادند.
یکی از اتفاقات ویژه سومین روز جشنواره موسیقی «نوای خرم» به حضور لوریس چکناواریان آهنگساز و رهبر ارکستر پیشکسوت موسیقی کشورمان اختصاص داشت.

این هنرمند صاحب نام پس از تماشای برخی از اجراهای سومین روز جشنواره بیان کرد: «آثار ارائه شده در این روز فوق‌العاده بودند و به شخصه حس می‌کنم جشنواره خرم در این دوره نسبت به دوره قبل شاهد پیشرفت کمی و کیفی شرکت‌کنندگان است. این جشنواره جوان‌ها را تشویق کرده و سبب شده تا آنها برای شرکت در آن تلاش زیادی را انجام دهند.»

وی همچنین در پاسخ به این پرسش که چند درصد از شرکت‌کنندگان این جشنواره را می‌توان در آینده موسیقی ایران دید، گفت: «پیش‌بینی این موضوع فقط در اختیار خداوند است و تنها پروردگار مهربان است که می‌تواند در این باره پاسخ بدهند اما باید بگویم که شرکت موزیسین در چنین جشنواره‌هایی، کمک روحی بزرگی بوده که می‌تواند در ادامه راه کمک آنها باشد. کودکان و نوجوانان علاقمند به موسیقی باید یاد بگیرند که آثار کلاسیک بزرگان را اجرا کنند و از این حیث جشنواره خرم فرصت خوبی را در اختیار آنها قرار می‌دهد که باید از دست اندرکاران این رویداد قدردانی کرد.»

«بهناز ذاکری» نوازنده سنتور و یکی از داوران بخش رقابتی پنجمین دوره جشنواره خرم هم درباره اجراهای ارائه شده گفت: «اولین سالی است که به عنوان داور در این جشنواره حضور دارم، اما باید بگویم که فضای جشنواره خرم بسیار مثبت بوده و رده سنی کودک و نوجوان برای اینکه در آن شرکت کنند به شدت تلاش می‌کنند. من بر این باورم جشنواره نوای خرم آنها را به شدت تشویق به تمرین می‌کند. یکی از بزرگترین محاسن این جشنواره یادآوری قطعات قدیمی و ماندگار بزرگان موسیقی ایرانی است که توسط شرکت‌کنندگان آن اجرا می‌شود و به این صورت آثار جاودانه بزرگان موسیقی توسط کودکان و نوجوان یاد می‌شود که این موضوع ارزشمند است. همچنین پدر و مادرهایی که تا این اندازه به بچه‌های خود بها داده و آنها را از شهرستان‌های دور به این جشنواره آورده‌اند؛ از نکان جذاب جشنواره خرم بوده که به شدت قابل تحسین هستند.»

به گفته‌ی ذاکری در بین شرکت‌کنندگان، بچه‌های با استعداد بسیاری حضور داشتند که قطعا می‌توانند آینده خیلی خوبی را برای موسیقی ایران رقم بزنند. البته اگر آنها را با تشویق‌های بیهوده و آموزش غلط به بیراهه نکشانند. چراکه آموزش در به ثمر رسیدن استعدادهای موسیقی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

«ناصر ایزدی» دبیر هنری پنجمین جشنواره  موسیقی نوای خرم نیز عنوان کرد: «جشنواره موسیقی نوای خرم در پنجمین دوره خود علاوه بر اینکه نسبت به سال گذشته میزبان شرکت کنندگان بیشتری است بلکه از لحاظ کیفی نیز رشد خوبی را تجربه می‌کند. از همان ابتدا وقتی فیلم های فرستاده شده متقاضیان را می‌دیدم متوجه پیشرفت شرکت کنندگان بودیم. ولی اکنون شاهد این هستیم که حتی از فیلم‌هایی که فرستاده‌اند نیز بهتر اجرا می‌کنند. این موضوع نشان می‌دهد که جشنواره خرم، برای والدین، مربیان آموزشگاه‌ها و استادان اهمیت پیدا کرده و آنها تلاش می‌کنند تا هرچه بهتر  هنرجویان برای شرکت آماده کنند.»

این هنرمند با قدردانی از شرکت کنندگان دوره پنجم ادامه داد: «در این دوره متقاضیانی داشتیم که در شرایط به شدت سخت برای ما فیلم فرستاده بودند و دلمان نمی‌آمد که آنها را قبول نکنیم. ولی واقعا امکانات ما در همین حد بود. البته مسلما اگر بتوانیم برای سال‌های آینده امکانات بیشتری فراهم کنیم، حتما تعداد شرکت‌کنندگان و کیفیت جشنواره بالاتر خواهد رفت. خیلی از اساتید، از بین شرکت‌کنندگان متعدد یک جشنواره، تنها دو سه نفر را جز نوابغ موسیقی آینده ایران معرفی می‌کنند ولی من باتوجه به اینکه در هنرستان موسیقی درس می‌دهم، اطمینان دارم که خیلی از شرکت‌کنندگان این جشنواره، موزیسین‌های خوب آینده ما می‌شوند. چراکه بسیار باهوش، با استعداد و اهل ذوق هستند و خوشبختانه موسیقی را دوست دارند.»

پنجمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرم) توسط موسسه فرهنگی هنری «راد نواندیش» به مدیریت بردیا صدرنوری از روز پنجشنبه ۸ آذر ماه با حضور هنرمندان شرکت‌کننده گروه سنی کودک و نوجوان آغاز شده است. مراسم اختتامیه این دوره نیز روز پنج‌شنبه ۲۲ آذر در تالار وحدت تهران برگزار خواهد شد



ادامه مطلب

رفتن دو تارنواز ۱۰۰ ساله روی صحنه در پنجمین فستیوال موسیقی آینه‌دار

دوتارنواز 100 ساله روی صحنه رفت

چهارمین شب از پنجمین دوره فستیوال موسیقی آینه‌دار  به دو مجموعه آواز گالشی و ساز گوداری استرآبادزمین (استان گلستان) و دِتار، لَلِوا و شادیانه‌های طبری (استان مازندران) اختصاص داشت. اجراهایی پرشور و شاداب که هیجان خاصی را در تالار رودکی جاری کرد.  اتفاق ویژه شب آخر حضور نوازنده ۱۰۰ ساله بر صحنه بود که موجب شگفتی بود.

سانس اول از آخرین شب پنجمین فستیوال موسیقی آینه‌دار (دوشنبه دوازدهم آذر) با اجرای  قربان میرشکاری (نوازنده دُهل) و پرویز میرشکاری (نوازنده سُرنا) آغاز شد.

سپس حسین بندگی (نوازنده کمانچه)، احمد نظری (خواننده)، نعمت اصلانی (نوازنده دوتار)، علیرضا شکارچی (نوازنده ضرب حلبی) و حسین خسروی (نوازنده نی) موسیقی مراسم آیینی حنابندان در علی‌آباد کتول را اجرا کردند. احمد نظری برای چندمین بار بود که با رپرتوار متفاوتی در این فستیوال روی صحنه می‌رفت و یکی از ستاره‌های این رویداد محسوب می‌شود.

باس علاالدین (عمو عباس)  هم راوی حکایتی از روستای زیارت استان گلستان شد. او تمام آن‌چه که از آواز گالشی می‌داند را از ۱۲ سالگی از پسر عمویش یاد گرفته است. این هنرمند که از ارتفاعات روستای زیارت برای اولین‌بار اجرای صحنه‌ای را تجربه می‌کرد در دو شاخه محلی استرآبادی به زبان طبری و فارسی آواز خواند.

در تمام مدتی که عباس علاءالدین ترانه‌های لیلی جان، سوری جان، نازنین ،  لاله و بانو غریبم را اجرا می‌کرد، تصاویری از پُرتیکه گلیم بافی همسرش پشت سر او پخش شد که در نهایت ترانه‌ای را هم به همسرش تقدیم کرد. اجرای علاالدین بسیار مورد توجه مخاطبان حاضر در سالن قرار گرفت.

قربان میرشکاری (نوازنده ویلن) و پرویز میرشکاری (نوازنده ضرب حلبی) نیز از گرگان روی صحنه رفتند و بخش دیگری از موسیقی گوداری را به نمایش گذاشتند.

«علی مغازه‌ای» دبیر فستیوال آینه دار  در توضیح این گروه گفت: «این اجرا نمونه‌ای از موسیقی گوداری‌هایی است که در کوچه پس کوچه‌های تهران می‌چرخند  و اجرا می‌کنند که گونه‌ای از موسیقی است که ظرفیت تغییر در خودش را در کمترین زمان دارد. گودارها شبیه  به «بارباپاپا» هستند که با مسائل مختلف فرهنگی و اقتصادی تغییر کرده و سازهایشان را نیز عوض می‌کنند. این اتفاق برای کولی‌ها در همه دنیا نیز مرسوم است. گودارها قرن‌هاست که حامل موسیقی در مناطق مازندران هستند.»‌

آخرین گروهی که در سانس اول روی صحنه رفتند گروه شادیانه‌های گوداری از مازندران بودند که قرار بود روز گذشته اجرا کنند اما به تهران نرسیدند. عشقعلی شکارچیان (نوازنده دِتار و خواننده)، بخشعلی شکارچیان (نوازنده دِتار و آواز)، نادعلی شکارچیان (نوازنده  کمانچه) و حسن شکارچیان (نوازنده تنبک) بخشی از شادیانه‌ها را به شکل گروه‌نوازی و تک‌نوازی به نمایش گذاشتند.

سانس دوم از آخرین روز  پنجمین فستیوال آینه‌دار مختص گروه موسیقی «نیما» بود که فضل‌الله دهقان (خواننده)، ارسلان طیبی (نوازنده للوا)، مصطفی محسنی‌راد (نوازنده دِتار)، سیدباقر اسدی (نوازنده نقاره) و محمد ابراهیم عالمی (خواننده) آن را تشکیل می‌دادند، آوازها و ترانه‌های مازندران را روی صحنه بردند.

داود قاسمیان (نوازنده دِتار و خواننده)، هنرمند بعدی بود که روی صحنه رفت تا نوازندگی سبک نظام شکارچیان را به نمایش بگذارد. مغازه‌ای درباره او هم گفت: حضور این دوتارنواز مثل تولد نظام شکارچیان بوده است. حرکات دست استاد شکارچیان روی دوتار را می‌توان در اجراهای قاسمیان نیز دید. علی‌رغم این که این هنرمند جوان است اما موسیقی‌ای که از او می‌شنویم قدیمی و به عبارتی او امید دوتار است.

کربلایی اصغر ابراهیم‌نژاد بعد از داود قاسمیان روی صحنه رفت. این نوازنده و خواننده ۱۰۰ ساله که به گفته دبیر جشنواره کمتر کسی او را در ایران می‌شناسد و بسیاری مانع شدن تا دیده شود.  حضور ابراهیم‌نژاد بعد از سال‌ها روی صحنه از اتفاقات ویژه این فستیوال بود. مغازه‌ای در توصیف ابراهیم‌نژاد گفت: دوتار مازندران مدیون این افراد است. او ساکن گرجی محله است و گوش‌هایش سنگین است و نوه‌اش ساز او را کوک کرده و کمک کرد تا به صحنه بیاید.

ارسلان طیبی (خواننده و نوازند للوا و فرزند حسینعلی طیبی) نیز چند دقیقه‌ای برای تماشاگران اجرا کرد.  آخرین روز اجرای پنجمین فستیوال آینه‌دار با آواها و ترانه‌های مردمی شالیزاری مازندران به پایان رسید. به گفته مغازه‌ای جانعلی اکبریان هنرمند کشاورزی است که از پنج سالگی در شالیزارهای مازندران برای نشاکاران می‌خوانده و برای اولین بار اجرای صحنه‌ای خود را تجربه کرد.

مغازه‌ای درباره این هنرمند گفت: «او بارها به رادیو و جاهایی که می‌توان خواند، مراجعه کرده است اما او را راه نداده‌اند و حالا برای اولین بار به همراه خانواده‌اش در آینه‌دار به صحنه آمده است. هیچکدام از اعضای این خانواده تجربه اجرا نداشتند و به صورت بداهه، کُرخوانی و تشت‌زنی را انجام دادند. آمنه نوروزی، گل ابرو فتحی، پروانه اکبریان، حسن کریمی، فرزانه اکبریان و ماهروزه اکبریان این اجرا را پیش بردند.»

اجراهای صحنه‌ای پنجمین دوره فستیوال آینه‌دار که با تمرکز بر موسیقی مناطق گیلان، مازندران و گلستان بود، شب گذشته ۱۲ آذر در تالار رودکی به پایان رسید. آیین اختتامیه این فستیوال روز سه‌شنبه ۱۳ آذر ساعت ۲۱ در تالار وحدت برگزار می‌شود در این مراسم گزیده‌ اجراهای این فستیوال مرور خواهد شد. لازم به ذکر است که و ورود عموم به این مراسم  آزاد است.



ادامه مطلب

چوپان نوازنده‌ای که یادش رفت سازش را با خودش بیاورد

 چوپان نوازنده‌ای بود که یادش رفت سازش را با خودش بیاورد

سومین شب فستیوال موسیقی آینه‌دار میزبان مراسم عروسی مازندرانی‌ها و چوپان نوازنده‌ای بود که یادش رفت سازش را با خودش بیاورد.شامگاه ۱۱ آذرماه تالار رودکی غرق شادی مازندرانی‌ها بود. اجرایی که با لالایی‌خوانی زنان آغاز شد و با برگزاری مراسم عروسی محلی ادامه پیدا کرد. این اجرا که به شدت مورد استقبال علاقه‌مندان قرار گرفت با اجرای تشت‌زنی، کشتی‌گیری، مراسم حنابندان و اصلاح سر داماد همراه بود که حرمت یوسفی، فاطمه فغانی، آزاده حسن‌نژاد، ستاره حیدری، زهرا فضلی، فاطمه، سجاد و شهباز پاریاو فلاح، یلدا طاهری، زلیخا مظفری، لیلا مظفری، ساغر حسینیان، سجاد و اکبر حسنی، محمد الیاسی، مهدی کارگر و هستی حسن‌نژاد به سرپرستی علی حسن‌نژاد این آیین‌ها را به صحنه بردند.
اجرای آواز و نی چوپانی (گلی به گلی) نیز در حالی روی صحنه رفت که کی قباد میردار قرار بود مخاطبانش را میهمان اجرای نی و آواز کند اما از آنجا که فراموش کرده بود سازش را با خودش را بیاورد، به خواندن آواز روی صحنه اکتفا کرد و بهمن سام دلیری نیز همراه با او روی صحنه آواز خواند. این اجرا که دقیقا پس از عروسی مازندرانی‌ها روی صحنه رفت،‌فضای متفاوتی به سالن بخشید.

پس از آن نوبت اجرای گودارها بود. گودارها خنیاگرانی هستند که در سراسر مازندران خصوصاً مناطق شرقی این استان پراکنده‌اند و به مطربی مشهورند. حسین بندگی در اجرا با کمانچه سه سیم که پشت کاسه‌اش هم باز بود به اجرا پرداخت و علیرضا میرشکاری نیز او را همراهی کرد.

اما خانواده عبدالهی یکی دیگر از اجراکنندگان سومین شب فستیوال آینه‌دار بودند. پرویز عبداللهی (نوازنده قرنه و سرنا) به همراه همسرش گلدسته زارع (نوازنده دِسَر کوتِن) و فرزندش امیر ارسلان عبداللهی  (نوازنده تنبک) که از ساری آمده بودند به اجرای شادیانه‌های این منطقه پرداختند.

همچنین  گروهی که قرار بود شادیانه‌های گوداری مازندران را اجرا کنند، به برنامه نرسیدند و قرار شد این گروه در چهارمین شب به صحنه بروند
.
یکی دیگر از اجراهای شب گذشته به رفیع رفیعی (نوازنده للوای گیلکی)  اختصاص داشت که با زخمی که در سازش داشت، نواخت. او در زلزله سال ۱۳۶۹ در رودبار دو دختر، یک پسر و بسیاری از اقوامش را از دست داده و اجرایش را با  قطعه‌ای با نام حضرت موسی(ع) شروع کرد و سپس «بنفشه گل» را نواخت. این هنرمند با ۶۹ سال همچنان للوای گیلکی می‌نوازد.

پنجمین دوره از فستیوال آینه‌دار با تمرکز روی موسیقی دامنه‌های شمالی البرز (گیلان، مازندران و گلستان) از روز جمعه ۹ آذر آغاز شده و تا روز دوشنبه ۱۲ آذر در تالار رودکی ادامه دارد. آیین پایانی این دوره روز سه‌شنبه ۱۳ آذر در تالار وحدت برگزار می‌شود



ادامه مطلب

کنسرتی که میلاد درخشانی نهم آذر روی صحنه برد

کنسرتی که میلاد درخشانی نهم آذر روی صحنه برد

کنسرتی که میلاد درخشانی نهم آذر روی صحنه برد، از تمام جهات حائز اهمیت بود و توانست اتفاقات بسیار خوبی را روی صحنه رقم بزند؛ چه به لحاظ پرفورمنس و اجرای خودش و چه تنظیم قطعات و نوازندگان خوب و باذوقی که تعدادشان کم و کافی بود.

نوازنده‌ها آن‌قدر با هم هماهنگ بودند که انگار قطعات را با هم ساخته و تنظیم کرده‌اند و مال خودشان است. تک‌تک نوازنده‌ها در کنسرت بُولد بودند و مشخص بود که هر کس سر جای خودش، کارش را درست انجام می‌دهد.

صدابردار هم بهروز منزه بود که مثل همیشه به خوبی از عهده این بخش برآمده بود. به نظرم آمد آنچه که در سالن «ایوان شمس» شنیدیم، صدای تجهیزات ثابت سالن نبود و تجهیزات صدابرداری دیگری هم اضافه شده بود تا آقای منزه بتواند این اتفاق خوب را رقم بزند. از طرفی هم صدای خوب در کنسرت‌ها، صفر تا صدش صرفاً به صدابردار مربوط نیست و تکمیل‌کننده آن، مواردی همچون اجرا، نوازنده‌ها و تنظیم درست موسیقی است. از آنجایی که نوازنده‌ها و تنظیم‌ها درست بودند، دست صدابردار خیلی باز بود و توانست با این پکیج، صدای خوبی بگیرد.

تنظیم‌هایی که در اجرا اتفاق افتاده بود هم بسیار ایده‌آل بودند. گاهی که به آلبوم‌های میلاد گوش می‌کنم، احساس می‌کنم می‌توانست یک‌سری اتفاق‌ها در تنظیم قطعات بیفتد که حالا به هر دلیلی -که یا می‌خواسته خیلی شلوغ نشود یا مثلاً راک استایل نشود یا خارج از جریان و فضای آلبومش نباشد- جلویش را گرفته است. یک جاهایی دوست داری آهنگ فریاد بزند و تو هم با آن فریاد بزنی که خیلی در آلبوم این اتفاق نمی‌افتد اما در اجراها این موضوع برعکس است و جاهایی که دوست داری با آهنگ بالا بروی، به راحتی این زمینه را برایت فراهم می‌کند. پس روی تنظیم قطعاتش برای اجرا خیلی خوب فکر کرده بود که فکر می‌کنم ترکیبی از خودش و رضا تاجبخش باشد چون به نظرم در بعضی قسمت‌ها، رگه‌هایی از سلیقه موسیقایی رضا را هم شنیدم.

میلاد اصولاً هنرمند تک بعدی نیست و در بخش‌های مختلفی فعالیت می‌کند که اجراهای باکلام هم یکی از آنها است. این کاراکتر موسیقایی میلاد را به شخصه خیلی دوست دارم، چراکه میلاد آهنگساز بسیار خوبی است و به همین دلیل هم کارهای خودش را خیلی خوب اجرا می‌کند و می‌تواند حسش را به خوبی منتقل کند.

در این کنسرت هیچ ای کاشی برایم وجود نداشت به جز چند مورد سلیقه‌ای که مثلاً کاش فرصت تمرین وجود داشت و یک قطعه هم با کیان پورتراب اجرا می‌کرد؛ چون ترک‌های بسیار خوبی با هم دارند و موضوع دیگر هم این‌که دوست داشتم میلاد در کنسرتش تارنوازی هم داشت اما به نظرم خودش عود را بیشتر ترجیح می‌دهد. اما آن‌قدر همه چیز خوب بود که این‌ها اصلاً مسئله مهمی نیستند.

در پایان هم این‌که، این نوع اجراها که هم باکلام هستند و می‌توانند مخاطب عام هم داشته باشند و هم به لحاظ موزیکالیته در مسیر درستی هستند، تأثیرش روی سلیقه مخاطب بسیا زیاد است و اگر مردم ما کمی از این موسیقی‌ها گوش کنند و به سمت این اجراها هم بیایند، شاهد اتفاق‌های خوبی خواهیم بود. اما متأسفانه کمتر کسی روی این ژانرها سرمایه‌گذاری و تبلیغات می‌کند و کمتر دیده و شنیده می‌شوند. خوشحالم که سالن پُر شده بود و همه هم با او هم‌خوانی می‌کردند اما اگر واقع‌بینانه نگاه کنیم، پتانسیل این‌که دو، سه سانس دیگر هم بلیت‌فروشی کند را داشت و سالن باید راحت پر می‌شد.

اجرای میلاد درخشانی جزء اجراهایی بود که همه چیزش پرفکت پیش رفت و دوست داشتی یک بار دیگر هم اجرا را ببینی. جای همه خالی.



ادامه مطلب

کنسرتی که میلاد درخشانی نهم آذر روی صحنه برد

کنسرتی که میلاد درخشانی نهم آذر روی صحنه برد

کنسرتی که میلاد درخشانی نهم آذر روی صحنه برد، از تمام جهات حائز اهمیت بود و توانست اتفاقات بسیار خوبی را روی صحنه رقم بزند؛ چه به لحاظ پرفورمنس و اجرای خودش و چه تنظیم قطعات و نوازندگان خوب و باذوقی که تعدادشان کم و کافی بود.

نوازنده‌ها آن‌قدر با هم هماهنگ بودند که انگار قطعات را با هم ساخته و تنظیم کرده‌اند و مال خودشان است. تک‌تک نوازنده‌ها در کنسرت بُولد بودند و مشخص بود که هر کس سر جای خودش، کارش را درست انجام می‌دهد.

صدابردار هم بهروز منزه بود که مثل همیشه به خوبی از عهده این بخش برآمده بود. به نظرم آمد آنچه که در سالن «ایوان شمس» شنیدیم، صدای تجهیزات ثابت سالن نبود و تجهیزات صدابرداری دیگری هم اضافه شده بود تا آقای منزه بتواند این اتفاق خوب را رقم بزند. از طرفی هم صدای خوب در کنسرت‌ها، صفر تا صدش صرفاً به صدابردار مربوط نیست و تکمیل‌کننده آن، مواردی همچون اجرا، نوازنده‌ها و تنظیم درست موسیقی است. از آنجایی که نوازنده‌ها و تنظیم‌ها درست بودند، دست صدابردار خیلی باز بود و توانست با این پکیج، صدای خوبی بگیرد.

تنظیم‌هایی که در اجرا اتفاق افتاده بود هم بسیار ایده‌آل بودند. گاهی که به آلبوم‌های میلاد گوش می‌کنم، احساس می‌کنم می‌توانست یک‌سری اتفاق‌ها در تنظیم قطعات بیفتد که حالا به هر دلیلی -که یا می‌خواسته خیلی شلوغ نشود یا مثلاً راک استایل نشود یا خارج از جریان و فضای آلبومش نباشد- جلویش را گرفته است. یک جاهایی دوست داری آهنگ فریاد بزند و تو هم با آن فریاد بزنی که خیلی در آلبوم این اتفاق نمی‌افتد اما در اجراها این موضوع برعکس است و جاهایی که دوست داری با آهنگ بالا بروی، به راحتی این زمینه را برایت فراهم می‌کند. پس روی تنظیم قطعاتش برای اجرا خیلی خوب فکر کرده بود که فکر می‌کنم ترکیبی از خودش و رضا تاجبخش باشد چون به نظرم در بعضی قسمت‌ها، رگه‌هایی از سلیقه موسیقایی رضا را هم شنیدم.

میلاد اصولاً هنرمند تک بعدی نیست و در بخش‌های مختلفی فعالیت می‌کند که اجراهای باکلام هم یکی از آنها است. این کاراکتر موسیقایی میلاد را به شخصه خیلی دوست دارم، چراکه میلاد آهنگساز بسیار خوبی است و به همین دلیل هم کارهای خودش را خیلی خوب اجرا می‌کند و می‌تواند حسش را به خوبی منتقل کند.

در این کنسرت هیچ ای کاشی برایم وجود نداشت به جز چند مورد سلیقه‌ای که مثلاً کاش فرصت تمرین وجود داشت و یک قطعه هم با کیان پورتراب اجرا می‌کرد؛ چون ترک‌های بسیار خوبی با هم دارند و موضوع دیگر هم این‌که دوست داشتم میلاد در کنسرتش تارنوازی هم داشت اما به نظرم خودش عود را بیشتر ترجیح می‌دهد. اما آن‌قدر همه چیز خوب بود که این‌ها اصلاً مسئله مهمی نیستند.

در پایان هم این‌که، این نوع اجراها که هم باکلام هستند و می‌توانند مخاطب عام هم داشته باشند و هم به لحاظ موزیکالیته در مسیر درستی هستند، تأثیرش روی سلیقه مخاطب بسیا زیاد است و اگر مردم ما کمی از این موسیقی‌ها گوش کنند و به سمت این اجراها هم بیایند، شاهد اتفاق‌های خوبی خواهیم بود. اما متأسفانه کمتر کسی روی این ژانرها سرمایه‌گذاری و تبلیغات می‌کند و کمتر دیده و شنیده می‌شوند. خوشحالم که سالن پُر شده بود و همه هم با او هم‌خوانی می‌کردند اما اگر واقع‌بینانه نگاه کنیم، پتانسیل این‌که دو، سه سانس دیگر هم بلیت‌فروشی کند را داشت و سالن باید راحت پر می‌شد.

اجرای میلاد درخشانی جزء اجراهایی بود که همه چیزش پرفکت پیش رفت و دوست داشتی یک بار دیگر هم اجرا را ببینی. جای همه خالی.



ادامه مطلب

وقتی کودکان از تخت‌جمشیدهای موسیقی روایت می‌کنند

وقتی کودکان از تخت‌جمشیدهای موسیقی روایت می‌کنند

دومین روز از جشنواره موسیقی «نوای خرّم» در حالی برگزار شد که برخی از اعضای هیات داوران این دوره بر ضرورت تمرین و توجه بیشتر مخاطبان در اجرای آثار بزرگان تاکید کردند. در دومین روز از برگزاری این رویداد بیش از ۲۶۰ هنرمند در بخش «اجرای‌گروهی»، ۵۲ هنرمند در بخش «تک نوازی»، ۱۲ هنرمند در بخش «دو و سه نوازی» و ۲۳ هنرمند در بخش «تکخوانی و همخوانی» آثار خود را در معرض رقابت هیات داوران گذاشتند.

«وارطان ساهاکیان» –آهنگساز و مدرس دانشگاه- که در پنجمین دوره برگزاری جشنواره موسیقی «نوای خرم» به عنوان عضو هیات داوران حضور دارد، درباره کیفیت اجراهای روز دوم جشنواره توضیح داد: «در این دوره از جشنواره شاهد اجرای شرکت‌کنندگان بیشتری هستیم اما با این دلیل نمی‌توان گفت که کیفیت این دوره، بهتر از دوره‌های گذشته شده است. چراکه هنوز در روز دوم رقابت‌ها هستیم و ارزیابی جشنواره، باید پس از دیدن همه آثار صورت گیرد تا به صورت مشخص درباره آثار نظر بدهیم. به هر حال شرکت‌کنندگانی که در دوره‌های قبلی جشنواره شرکت کرده بودند، به نوعی برای شرکت در این دوره تشویق شده‌ که پیشرفت را به خوبی می‌توان در اجرای آنها دید. البته برخی از شرکت‌کنندگان دیگر از لحاظ تکنیکی نسبت به بقیه ضعیف‌تر هستند و اگر می‌خواهند پیشرفت کنند، باید تمرین خود را برای این موضوع بیشتر کنند. چراکه وقتی آن‌ها تکنیک‌های ساز خود را بدانند بهتر می‌توانند تمرین کنند و در نهایت ما شاهد اجرای بهتری خواهیم شد.»

ساهاکیان در پایان صحبت‌هایش درباره تنظیم‌ اجراهای ارائه شده در این دوره از جشنواره گفت: «برخی از تنظیم‌های ارائه شده خیلی بهتر از دوره‌های قبل بودند؛ ولی تعدادی هم هستند که نسبت به شرکت‌کنندگان دوره‌های قبل ضعیف‌تر عمل کرده‌اند. چراکه اغلب آنها با مشکلاتی همچون کوک نبودن ساز مواجه بودند و این موضوع به اجرای آنها لطمه وارد کرد.»

مجید ناظم‌پور نوازنده و عضو دیگر هیات داوران پنجمین جشنواره موسیقی «نوای خرم» نیز درباره کم و کیف برگزاری این دوره گفت: «جشنواره خرم یک اتفاق بزرگ فرهنگی است که به نظر من در این دوره شاهد ارتقای کیفیت آن نسبت به دوره‌های قبل هستیم. زیرا علاوه‌بر پیشرفت شرکت‌کنندگان، تجربه جشنواره هم در زمینه اجرا بیشتر شده که در این چارچوب ما شاهد یک فرایند منظم هستیم و این نشان از مدیریت خوب برگزارکنندگان آن دارد. اساتیدی که آثار آنها در جشنواره اجرا می‌شود برای ما همچون تخت جمشید با اهمیت هستند. به عبارتی همان طور که  تخت جمشید تنها متعلق به بزرگسالان نیست، آثار این عزیزان هم به همین صورت بوده و متعلق به تمام ایرانیان اعم از بزرگسال و کودک است. پس کودکان هم حق اجرا دارند و باید میراث فرهنگی کشورشان را بشناسند.»

ناظم‌پور ادامه داد: «به هر صورت من با دیدن اجرای هنرمندان این دوره از جشنواره خرم، آینده فرهنگی این کشور را خیلی روشن می‌بینم و به خانواده آنها که برای تربیت فرزندشان هزینه می‌کنند، تبریک می‌گویم. کودکان پس‌اندازهای فرهنگی ما هستند و اتفاقا آنها از همین سن باید گوش خود را به شنیدن آثار فاخر موسیقی عادت بدهند. چراکه این موضوع سبب می‌شود تا آنها در آینده آثار ارزشمندتری را به اجرا بگذارند.»‌

بابک شهرکی دیگر عضوهیات داوران این دوره از جشنواره هم با اشاره به ارزیابی خود از آثار به صحنه رفته در روز دوم اظهار کرد: «با توجه به اینکه در روز دوم رقابت‌ها قرار داریم، نمی‌توان خیلی قطعی درباره اجراهای ارائه شده نظر داد. ولی در کل پیشرفت جشنواره نسبت به سال‌های قبل کاملا مشهود است. در این دوره علاوه بر اینکه تعداد شرکت‌کنندگان رشد داشته، شاهد پیشرفت چشمگیر شرکت‌کنندگانی هستیم که سال گذشته ضعیف‌تر بودند و امسال با قدرت بیشتری در جشنواره شرکت کردند. به نوعی هدف این جشنواره نیز همین موضوع بوده که فکر می‌کنم تاحدی توانسته به این هدف دست پیدا کند.»

او در ادامه درباره نحوه اجرای آثار بزرگان توسط کودکان گفت: «به تعداد بچه‌هایی که در این رقابت شرکت کرده‌اند، نظرات و سلیقه‌های مختلف وجود دارد. به همین دلیل شاید عده‌ای مخالف این باشند که ترانه بزرگان را گروه سنی کودک اجرا کند ولی عده‌ای هم هستند که نظر متفاوتی دارند. بر همین اساس نمی‌توان سلایق مختلف را ملاک قرار دارد. به شخصه دوستان بوشهری را دیده‌ام که حتی نوع ضرب گرفتن آنها با افرادی که در شمال زندگی می‌کنند، متفاوت است. طبیعتا این موارد در تنظیم آنها نیز تاثیر گذاشته و اجراهای متفاوتی را نتیجه می‌دهد. به هر صورت نمی‌توان تنظیم‌های اجرا شده در این دوره را با دوره‌های قبل مقایسه کرد. البته با توجه به گروه‌هایی که در هر مسابقه‌ای شرکت می‌کنند، بسته به سلایق مختلف می‌توان شاهد تنظیم‌های متفاوتی بود. اما از نظر کیفیت باید بگویم که از نظر بنده کیفیت آثار ارائه شده در این رده سنی بسیار خوب است.»‌

در بخش «تک نوازی» آرمیتا خاکسار، دینا آذری، متین مهدی‌زاده، متین هراتی، آرتین میرشاهی، فاطمه عاشوری، سید محمد پویا، فراز محمود پور، رومینا قادری، سینا گودرزی، تینا طالبی، النا رضایی، آلما سالاری، دینا زمانی، پارمین هراتی، پرینا یوسفی‌نژاد، مهشاد شجاعی‌فر، امیر محمد آدوس، سیده شادیا پورحجتی، انوشه کشتکار، آریانا داوودی، صبا مرموری‌زاده، آرش کاویانی، آریا قاسمی، محمد مهدی عباسی، عسل رسولی نسب، محمد سام کیانی، آوا پریشانی، علی ملکی، بهارخواجه دهاقانی، نیوشا آقامجیدی، ایلیا شاکری، الهان بذرافکن، علی رحمت پناه، سارا آویژه، آیسان فتحی، ماهک رحیم‌زاده، پدرام فرامرزی، صدرا فلاحی، ترنم مولایی، آریا علوی، سورنا قجر، آرمان جان‌احمدی، ایلیا آقایی، نازیلا بابایی، جعفر زلفی‌پور، ریحانه مشتریان، کیانا حکاک، سحر پیلگوش، آرین امیری، بابک قلی‌زاده، یسنا یگانه روی صحنه رفتند.

آرمین ابرقویی، محمد حسن بادی، پریناز قاسمی، نیکا سلیمانی فرد، آوینا افشارنیا، آیناز وارسته روان، مهرسا قلعه‌جوقی، چکامه امینی، پریا حاجی صادقیان، سید ایلیا معصومی، نرگس حقیقی، آرنیکا پورآقایی، گلسا فاضل‌نیا، نفس خرمیان اصفهانی، آریو برزن رستمی، نوشین وطن پرست، آروین رحیم پور، مهیا کریمی، بهار کندی، یاسین آذره لاکه، حورا رستگار و باران شایان‌فر نیز در بخش «تکخوانی و همخوانی» نیز به رقابت با یکدیگر پرداختند.

در بخش «دو و سه نوازی» هم مایا حقیقی‌راد، ویانا اعظمی، آرتین شعبانی، امیر سالار ادیب راد، مرسانا مختاری، آیدا عبدالملکی، مهدیس هاتف، ایلیا علیمی، مانی مهدوی ایزدی، نازگل فتاحی طبری، یسنا مرادی و سجاد توکلی روی صحنه رفتند.
در بخش «گروه نوازی» نیز گروه‌ها و هنرمندانی از آموزشگاه موسیقی «هنرمند» از تهران به سرپرستی کامران یعقوبی، گروه پیش‌دبستانی «آواز گل‌ها» از کرمان به سرپرستی پویا بنی اسدی، مدرسه «مهرآسا» از تهران به سرپرستی آزاده لاله و سونیا نظامی، گروه «سروش آسمانی» از فلاورجان به سرپرستی مسیح وحیدا، گروه «نوای دشتی» ازبوشهر به سرپرستی سید عطاالله حسینی، آموزشگاه موسیقی «آهنگ» از اصفهان به سرپرستی نجمه روحانی‌زاده، آموزشگاه موسیقی«صدای مهرورزان» از تهران به سرپرستی مهیار نجفی، ارکستر «چکاوک شیدا» از تهران به سرپرستی مادح فقیه، حامد تحصیلی و میلاد قریشی، آموزشگاه موسیقی «آوادیس» از کرج به سرپرستی امین صادقیان، گروه «دلنوازان» از نجف‌آباد به سرپرستی زهره رنجبر، ارکستر «گلها» از کرمان به سرپرستی پویا بنی‌اسد، آموزشگاه موسیقی «آراد» از گرگان به سرپرستی هادی بایاری، آموزشگاه موسیقی «سارنگ» ازکرج به سرپرستی حامد بالنده، گروه کوبه‌ای «سارنگ » از سمنان به سرپرستی سامان رهبر، آموزشگاه موسیقی «مهرنواز» از چالوس به سرپرستی آرمان حیدریان، آموزشگاه موسیقی «ترنم مهر» از شهریار به سرپرستی زهرا کریمی، آموزشگاه موسیقی «نوای مهر» ازکرج به سرپرستی یوسف آبی و ارکستر «باران» از قم به سرپرستی وحید خرمی در بخش «گروه نوازی» آثار خود را ارائه دادند.
پنجمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرم) توسط موسسه فرهنگی هنری «راد نواندیش» به مدیریت بردیا صدرنوری از روز پنجشنبه ۸ آذر ماه با حضور هنرمندان شرکت‌کننده گروه سنی کودک و نوجوان آغاز شده است.

طبق برنامه‌ریزی‌های انجام گرفته هنرمندان شرکت‌کننده، در بخش‌های تک نوازی، تک‌خوانی و همخوانی و اجراهای گروهی در ساعت ۱۳ تا ۲۱ روز پنجشنبه ۸ آذر و ساعت ۹ تا ۲۱ جمعه ۹ آذر ماه و همچنین در روزهای پنج‌شنبه ۱۵ و جمعه ۱۶ آذر در ساعت ۱۳ تا ۲۱ در فرهنگسرای نیاوران آثار خود را ارائه می‌دهند.

مراسم اختتامیه پنجمین جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم) نیز روز پنج‌شنبه ۲۲ آذر در تالار وحدت تهران برگزار خواهد شد



ادامه مطلب