سایت سرگرمی مدگردی

سایت سرگرمی مدگردی

نیمی از ماجرا

          گرما کلافه میکرد. کاموا کلاف میکرد؛ میخواست برایم بافتنی کند.

   چشم هایم را بستم؛ پشت پلک ها هوا بی نهایت آبی بود! لبه ی پرتگاه شب.

   پلک هام دل می زد، میگفت فعلا همه چیز آرام است.

      اما روزگار داشت زورش را میزد؛ میخواست برایم غصه ای بزاید؛ زیبا، پر از رستگاری!

   نشسته ام یک گوشه ای و درد رشد میکشم.

   چشم هایم را باز میکنم. چیزهایی که کسی نمیبیند! و از چشم هایم یکی یکی خارج میشوند:

      یک روح آبی یک زرد یک قرمز یک نارنجی.

   همگی می روند و از من یک پوسته ی خاکستری می ماند.

      مثل جادوگری که باران او را شسته باشد

      خشمگین یا غمگین

      در فکر وردی برای آسمان بارانی

   می                                                                                                                  

    چکد

   و                                                                                       

   می چکد

      زمین را رنگین میکند


     مثل کولی های رنگارنگ پوش

      زمین پشت قدم هایش

      آواز می خواند!                                               


   من اما روحی بیش باقی نمانده ام...زمینی ندارم که بخواندم!


                                                                                                                       


   +خواهم چو راز پنهان

      از من اثر نباشد!

   

   سپاس از دوستانی که منتظرم ماندند!


 

Rate this post


مطالب مشابه
دیدگاه ها

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتار کمک بگیرید